ที่สังหารผู้คนอย่างบ้าคลั่งผู้นั้น จนกระทั่งในเวลา านี้ ศิษย์สำนักคุนหลุนเหล่านั้นถึงจะนึกขึ้นมาได้ว่าเขายังคงเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาผู้บำเพ็ญพรตรุ่นเยาว์
ไป๋เชียนจวินนั้นไม่ใช่ผู้บำเพ็ญพรตธรรมดา หากแต่เป็นศิษย์อัจฉริยะรุ่นต่อไปที่สำนักจงโจวให้ความสำคัญ แต่ผลสุดท้ายกลับต้องพ่ายแพ้ให้แก่กระบี่ของเขาอย่างน่าเศร้าครั้งแล้วครั้งเ เล่า ไม่มีโอกาสที่จะเอาชนะได้ นี่เขาแข็งแกร่งแค่ไหนกันแน่?
ทว่าโลกแห่งการบำเพ็ญพรตในตอนนี้ยังคงเป็นใต้หล้าของเหล่ายอดฝีมือรุ่นก่อน
น้ำในลำธารพลันหยุดนิ่ง ไม่ได้ไหลเอื่อยเหมือนอย่างก่อนหน้า ลมกระโชกรุนแรง ใบไม้โปรยปลิวลงมา สิ่งที่ลอยตามลงมายังมีเงาคนอีกหลายสาย
เยวี่ยเชียนเหมินซึ่งเป็นผู้อาวุโสของสำนักจงโจวพาลูกศิษย์จำนวนหลายคนมายังริมลำธาร ปลดปล่อยแรงกดดันที่รุนแรงอย่างมากออกมา
เหล่าศิษย์สำนักคุนหลุนต่างรู้สึกทรมานเป็นอย่างมาก พวกเขารีบโค้งตัวคารวะ จากนั้นถอยห่างออกไป
เยวี่ยเชียนเหมินมองจัวหรูซุ่ยด้วยใบหน้าเรียบเฉย จากนั้นมองไปทางหลิ่วสือซุ่ย ก่อนที่จะค่อยๆ เลื่อนสายตามองไปยังเสี่ยวเหอที่ยืนอยู่ริมป่า จิตสังหารปรากฏขึ้นมาเพียงครู่ ก่อนจะหายไป
เจ้าล่าเยวี่ยย
