ตนเองเผชิญหน้าอยู่คือกระบี่บินในตำนานเช่นนี้ ก็ล้วนแต่ต้องเกิดความรู้สึกกริ่งเกรงขึ้นมาในใจ และ….โกรธเกรี้ยวอย่างถึงที่ส สุด
มีพู่กันครองเมือง แล้วยังมีกระบี่ไร้อัตตาของสำนักชิงซานอีก.…มิน่าเจ้าถึงกล้ามาท้าสู้กับข้าที่มีสภาวะสูงกว่า!
เฉินเหวินโกรธเกรี้ยวอย่างถึงที่สุด เขาขี่อาวุธวิเศษหลบลำแสงกระบี่ที่ไล่ตามมาติดๆ สายนั้นได้อย่างฉิวเฉียว จนมาถึงริมลำธาร แขนทั้งสองข้างสะบัดออกไป
กระเรียนเพลิงสายหนึ่งพุ่งออกมาจากแขนทั้งสองข้างของเขา โถมเข้าใส่หลิ่วสือซุ่ย
หลิ่วสือซุ่ยใบหน้าขาวซีด แต่ภายใต้ดวงตากลับยังมีเปลวไฟลุกโชน มือขวาพลิกขึ้นมา ไม่รู้ว่าเขาหยิบพัดพับเล่มหนึ่งขึ้นมาจากไหน ก่อนจะพัดไปทางกระเรียนเพลิงตัวนั้น
สายลมที่เย็นสบายพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว กระเรียนเพลิงหดเล็กลงในพริบตา สุดท้ายแปรเปลี่ยนกลายเป็นควัน ก่อนจะสลายหายไป แต่ทั้งสองฝ่ายได้เผชิญหน้ากันอยู่ตรงริมลำธารแล้ว สิ่งที่ ผู้ฝึกกระบี่หวาดกลัวที่สุดก็คือการที่อีกฝ่ายเข้ามาประชิดตัว ในเวลานี้ประมือกันก็มักจะพยายามทิ้งระยะห่างจากอีกฝ่าย แต่ในเวลานี้กระบี่บินของเฉินเหวินได้ถูกทำลายไปแล้ว ร่ างกายได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาจึงจำเป็นต้องเสี่ยงทำเช่นนี
