้
สถานการณ์ของหลิ่วสือซุ่ยเองก็ไม่ได้ดีไปกว่าเขาเท่าไร ดูแล้วเหมือนกำลังอยู่ในช่วงเวลาที่ไม่เจ้าก็ข้าที่ต้องตาย
ทันใดนั้นพลันมีพลังที่สงบเยือกเย็นสายหนึ่งปรากฏขึ้นริมลำธาร
ลูกประคำร้อยกว่าลูกลอยมา กลายเป็นม่านพลังที่ขวางระหว่างหลิ่วสือซุ่ยกับเฉินเหวินเอาไว้
สมณะชราที่อยู่งตรงต้นน้ำผู้นั้นกล่าวอามิตาพุทธ จากนั้นกล่าวว่า “ขอประสกทั้งสองท่านโปรดยั้งมือก่อน”
ศิษย์สำนักคุนหลุนต่างรู้จักสมณะชราผู้นี้ รู้ว่าอีกฝ่ายคือไต้ซือหุ้ยหยวนแห่งวัดทงฮว่า ทั้งสองฝ่ายเองก็บังเอิญเจอกันที่ริมธารสายนี้
ไต้ซือฮุ่ยหยวนรูปนี้พลังธรรมล้ำลึก เจ็บแค้นเวลาที่เห็นคนตกทุกข์ได้ยาก แล้วก็เกลียดชังความชั่วจนเข้ากระดูก ได้รับความเคารพนับถือจากคนบนโลกและผู้บำเพ็ญพรต
เมื่อได้ยินประโยคนี้ เฉินเหวินสีหน้าค่อนข้างดูแย่ แต่สุดท้ายเขาก็หยุดฝีเท้า
หลิ่วสือซุ่ยพกของวิเศษติดตัวเอาไว้หลายชิ้น ต่อให้เขาสามารถสังหารอีกฝ่ายได้ แต่เขาก็จะต้องบาดเจ็บสาหัสอย่างแน่นอน
หลิ่วสือซุ่ยเองก็เรียกกระบี่ไร้อัตตากลับมา
ในเวลานี้เอง ลูกประคำร้อยกว่าลูกนั้นพลันขยับขึ้นมา ปิดทางหนีทั้งหมดของเฉินเหวินเอาไว้!
เฉินเหวินใบหน้าขาวซีด รับรู้ได้
