ะจกมาจากไหนเยอะแยะ?
จิ๋งจิ่วยืนมือออกเรียกกระดิ่งใจพิสุทธิ์มาจากด้านนอกหน้าต่าง
กระดิ่งส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง บินไปมาระหว่างกระจกคันฉ่องหลายสิบบาน
ฉานจึหยิบเอาแท่งไม้เล็กๆ ออกมาแท่งหนึ่ง ก่อนจะแคะหูของตัวเองพลางกล่าวว่า “สำนักจิ้งจง สำนักเสวียนหลิง…ดูเหมือนท่านจะเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนแล้วจริงๆ ด้วย”
……
……
สวนจิ้งหยวนถูกบูรณะขึ้นมาใหม่จนเหมือนเก่า ที่ว่าเหมือนเก่านั้นคือเหมือนเก่าจริงๆ เจดีย์หินก็อยู่ในตำแหน่งเดิม ระเบียงทางเดินทั้งสามเส้นก็ไม่มีอะไรแตกต่างไปจากก่อนหน้านี้
เจ้าล่าเยวี่ยฟังธรรมอยู่ที่นี่มาหลายปี ฉลองปีใหม่อยู่ที่นี่มาหลายปี รู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก นางนั่งลงไปยังตำแหน่งที่ตนเองคุ้นเคย
อาต้าเองก็เดินไปยังอาสนะที่อยู่ตรงหน้าเจดีย์หินซึ่งตำแหน่งที่มันคุ้นเคยเป็นอันดับที่สอง แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้เป็นฤดูร้อน ใบไม้ที่ถูกสมณะต้าฉางกวาดมายังไม่แห้งพอ เวลานอน จึงไม่ค่อยสบาย ยิ่งไปกว่านั้นแสงอาทิตย์ยังค่อนข้างร้อน ดังนั้นหลังผ่านไปไม่นาน มันจึงลุกขึ้นเดินมายังระเบียงทางเดิน ก่อนจะฟุบลงไปบนตำแหน่งที่ตัวเองคุ้นเคยที่สุด
กระดิ่งส่งเสียงดัง ก่อนจะบินออกไปจากลำคอของมัน
มันเหลียวหน้ากลับไปมองทางด้านนั้น
