สายตาดูโมโหเล็กน้อย
เจ้าล่าเยวี่ยเกาคอของมัน นางไม่ได้ระมัดระวังและตื่นเต้นเหมือนอย่างตอนที่อุ้มมันครั้งแรกบนยอดเขาปี้หูแล้ว
จัวหรูซุ่ยพากู้ชิงมาตรงหน้าเจดีย์หินองค์นั้น ก่อนกล่าวแนะนำว่า “นี่คือสถูปที่บรรจุกระดูกของฮ่องเต้พระองค์ก่อน”
กู้ชิงได้ยินดังนั้นก็เคร่งขรึมขึ้นมา ทำการคารวะอย่างจริงจังเพื่อเป็นการสักการะ
“ข้าคุ้นเคยกับสถูปองค์นี้เป็นอย่างดี” จัวหรูซุ่ยกล่าวอย่างทอดถอนใจพลางลูบตัวเจดีย์เพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณ
ในการต่อสู้อันน่ากลัวภายในวัดกั่วเฉิงครั้งนั้น คนที่ลงมือคือยอดคนในระดับสูงอย่างปรมาจารย์สำนักเสวียนอินและฉีหลินที่แปลงกายมา เขาเป็นแค่ดวงตาของหลิ่วฉือ สภาวะต่ำต้อยที่สุ ด หากมิเป็นเพราะกอดเจดีย์องค์นี้เอาไว้ เขาคงจะถูกลมพัดปลิวไปนานแล้ว
ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกัน สมณะหลายสิบรูปก็ขนเอาหนังสือเดินเข้าไปในสวนจิ้งหยวน ตรงไปยังห้องฌานที่อยู่ด้านหลังสวน
เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์นี้ กู้ชิงก็คิดถึงภาพเหตุการณ์บนยอดเขาซื่อเยวี่ยเมื่อหลายวันก่อนขึ้นมา ส่วนเจ้าล่าเยวี่ยนั้นคิดถึงภาพที่เห็นในสำนักจิ้งจง ในใจคิดว่านี่ท่านจะเป็นเพื่ อนกับหนังสือแล้วหรือ?
จัวหรูซุ่ยกล่าวอย่างไม่แน่ใ
