จว่า “อาจารย์อาเจ้าสำนักจะสนทนาธรรมกับฉานจึหรือ? เขาจะไหวหรือ?”
หากพูดถึงเรื่องพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียรแล้ว ตอนนี้ตัวเขาต้องยอมรับในตัวจิ๋งจิ่ว แต่ถ้าพูดถึงเรื่องความรู้แล้วล่ะก็…ฉานจึนั้นคือคนที่มีสติปัญญาในระดับที่สามารถนั่งสนท ทนาธรรมกับปรมาจารย์อาจิ่งหยางได้ แล้วบนโลกจะมีกี่คนที่เข้าใจถึงความคิดอันลึกซึ้งของเขา?
กู้ชิงยิ้มขึ้นมาพลางกล่าวว่า “ตอนที่อยู่ในเมืองเจาเกอ ท่านเจ้าเรือนปู้ชิวเซียวก็ไม่ได้ว่าอะไรอาจารย์”
จัวหรูซุ่ยคิดในใจว่านั่นมันเป็นเรื่องการเจรจา เกี่ยวอะไรกับเรื่องความรู้ด้วย?
ภายในห้องฌานที่พวกเขามองไม่เห็น จิ๋งจิ่วไม่ได้นั่งสนทนาธรรมกับฉานจึ หากแต่กำลังอ่านหนังสือ เพียงแต่วิธีการอ่านหนังสือของพวกเขานั้นไม่เหมือนกับคนธรรมดาทั่วไป
หนังสือธรรมะและหนังสือทฤษฎีต่างๆ ที่เกี่ยวข้องเกือบพันเล่มถูกพลังที่มองไม่เห็นดึงขึ้นมาในอากาศ ลอยคว้างอยู่รอบกายพวกเขา จากนั้นสะท้อนภาพอยู่ในกระจกเหล่านั้น
หนังสือเหล่านั้นเริ่มพลิกเปิดขึ้นมาด้วยตัวเอง ความเร็วเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้เกิดลมที่เย็นสบายพัดขึ้นมา
จิ๋งจิ่วและฉานจึหลับตา ไม่รู้ว่าพวกเขาอ่านหนังสือเหล่านี้อย่างไร
สายลมที่อ่อนโยนเหล่านั้นลอย
