“ตอนนั้นเหอจานเคยบอกว่าหน้าเจ้าจำง่ายเหมือนกับข้า”
ซูจึเย่มองจิ๋งจิ่วพลางกล่าว “ตอนนี้ดูแล้วเหมือนจะเป็นจริงดั่งว่า”
กาต้มน้ำตกลงบนพื้น น้ำระเหยขึ้นมาเป็นไอเส้นเล็กๆ ก่อนจะลอยเข้าไปในขวดสีน้ำตาลที่อยู่ในมือเขา ดูแล้วช่างแปลกประหลาดพิสดาร
ขวดรกร้างสามารถดูดกินความชื้นทุกอย่างที่อยู่ภายในอากาศเข้าไปได้ เป็นอาวุธวิเศษที่ร้ายกาจเป็นอย่างมาก
เขาเชื่อว่าหากตนเองร่วมมือกับผู้อาวุโสหวาอิน จะสามารถสังหารเจ้าล่าเยวี่ยและจัวหรูซุ่ยได้ในเวลาอันสั้น
แต่จิ๋งจิ่วมาแล้ว
ผู้อาวุโสหวาอินตายแล้ว
จัวหรูซุ่ยกล่าวว่า “ไยต้องกล่าวคำพูดที่น่าเบื่อพวกนี้เพื่อถ่วงเวลาด้วย? ไม่มีใครมาแล้ว”
ซูจึเย่รู้ว่าสิ่งที่เขาพูดมาเป็นความจริง เหล่าศิษย์สำนักเสวียนอินที่แอบซ่อนตัวอยู่ในแม่น้ำใต้ดินน่าจะตายภายใต้กระบี่ของเขากับเจ้าล่าเยวี่ยกันหมดแล้ว
ก่อนหน้านี้เขาสังเกตเห็นว่าจัวหรูซุ่ยได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย กระโปรงของเจ้าล่าเยวี่ยเปียกเล็กน้อย
เจ้าล่าเยวี่ยและจัวหรูซุ่ยคือคนสองคนที่ฝีมือร้ายกาจที่สุดในบรรดาศิษย์รุ่นเยาว์ของชิงซาน ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้จิ๋งจิ่วเป็นเจ้าสำนักของสำนักชิงซาน เขาออกหน้าด้วยตัวเอง ภายใน เมืองอี้โจวเวลานี้
