ารได้ไม่ยาก”
ถงเหยียนกล่าวว่า “หากหมิงซือไม่คิดสนใจท่านแล้วฆ่าข้า อย่างนั้นจะทำอย่างไร?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “โชคดี”
บทสนทนาเช่นนี้ย่อมไม่สามารถดำเนินต่อไปได้
ดังนั้นตลอดทั้งคืนจึงไม่มีใครพูดอะไร
ช่วงเวลารุ่งเช้า ดวงอาทิตย์ยังไม่ลอยขึ้น จักจั่นเหมันต์พลันขยับเล็กน้อย
จิ๋งจิ่วรู้ว่ายุงกลับมาแล้ว
สิ่งที่กลับมาพร้อมกับยุงก็คือสัตว์ประหลาดภูเขาที่รูปร่างน่าเกลียดเหมือนต้นไม้ผสมกับหินตัวหนึ่ง
ถงเหยียนรู้ว่าสัตว์ประหลาดภูเขาตัวนี้ก็คือกุ่ยไช่ที่เล่าลือกัน มันมีความสามารถในการต้านทานยันต์ที่อยู่รอบๆ บ่อผ่านฟ้าที่แข็งแกร่งอย่างมาก ยิ่งไปกว่านั้นยังชื่นชอบกินเนื้อ คนด้วย
หลังจากเผ่าหมิงเสื่อมอำนาจ กุ่ยไช่ก็ไม่ได้ปรากฏตัวขึ้นบริเวณใกล้ๆ บ่อผ่านฟ้ามาเป็นเวลาหลายปีแล้ว
กุ่ยไช่รอเขาอยู่ในใต้ดินลึกลงไปประมาณหลายสิบจ้าง ดวงตาเปล่งแสงเยือกเย็นออกมา
ถงเหยียนคิดขึ้นมาอีกครั้งว่าการที่ตัวเองมาสวามิภักดิ์กับชิงซานนั้นเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวว่า “ระวังตัวด้วย”
ถงเหยียนถอนใจออกมา ก่อนจะกระโดดลงไปในบ่อผ่านฟ้า จากนั้นใช้วิชาหลบหนีฟ้าดินแปลงกายเป็นใบไม้ลอยลงไปบนร่างกายของกุ่ยไช่
ในเวลานี้เจ้าล่าเยวี่ยถึงได้พบว่ากุ
