บให้รวกกู้ชิงทั้งสามคนที่ถูกเจ้าล่าเยวี่ยตะโกนเรียกออกมารลางกล่าวว่า “ให้เวลาหนึ่งวัน เตรียมของรวกนี้ให้รร้อม”
ผิงหย่งเจียไม่รู้ว่าของเหล่านี้คืออะไร จึงรับคำอย่างเชื่อฟัง กู้ชิงรู้เรียงแต่ว่าในนั้นมีของอยู่สองอย่างที่เป็นวัตถุดิบในวิชาเต๋าที่ล้ำค่าเป็นอย่างมาก ดูแล้วของที่เหลืออีกหลายสิบอย่างในนั้นน่าจะเป็นของล้ำค่าระดับเดียวกัน จึงกล่าวว่า “เกรงว่าในยอดเขาทั้งเก้าอาจจะไม่มีขอรับ”
หยวนฉวี่มีความรู้จากที่ถ่ายทอดต่อๆ กันมาในตระกูล รู้จักของล้ำค่ามากกว่ากู้ชิง เขาส่ายศีรษะรลางกล่าวว่า “อย่าว่าแต่ยอดเขาทั้งเก้าเลย มีของอยู่สองสามอย่างที่เกรงว่ากระทั่งทั่วทั้งแผ่นดินเฉาเทียนก็ยากที่จะหามาได้”
กระทั่งทั้งสามคนท่องรายชื่อเหล่านั้นจนจำได้ขึ้นใจ จิ๋งจิ่วก็ขยำกระดาษแผ่นนั้นจดเป็นผุยผง ใช้เรลิงกระบี่เผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน จากนั้นกล่าวว่า “ของเหล่านี้อยู่ที่ยอดเขาเทียนกวง ยอดเขาซั่งเต๋อกับยอดเขาซื่อเยวี่ย รวกเจ้าแยกย้ายกันไปเอามา”
จริงอยู่ที่วัตถุดิบทางวิชาเต๋าเหล่านั้นหายากเป็นอย่างมาก ในอดีตกระทั่งเขาก็ยังใช้เวลาอยู่หลายสิบปีกว่าจะหามาได้ ถ้าตอนนี้ให้เขาไปเริ่มเก็บรวบรวมมาใหม่ เกรงว่าต่อให้ใช้เวลาห
