สีทองดำที่ทำขึ้นมาเป็นพิเศษฝนเสร็จแล้ว เขาหยิบเอาพู่กันออกมาด้ามหนึ่ง จุ่มลงไปในน้ำหมึกแล้วเริ่มเขียนจดหมาย
พู่กันที่ดูเหมือนพู่กันธรรมดาด้ามนี้คือพู่กันครองเมืองที่เป็นของวิเศษล้ำค่าประจำเรือนอี้เหมา
ในอดีตหลังจากที่บัณฑิตเหยียนมอบพู่กันครองเมืองด้ามนี้ให้แก่เขา เขาก็พกมันติดตัวเอาไว้ตลอด เพียงแต่สภาวะยังไม่สูงพอ จึงไม่สามารถใช้มันได้
ตอนนี้เขาร่ำเรียนอยู่ที่เรือนอี้เหมามาเป็นเวลาหลายปี หลังจากผ่านการประลองวิถีพรตในงานชุมนุมเหมยฮุ่ยมา สภาวะของเขาก็ยกระดับขึ้นอีกครั้ง ในที่สุดก็ได้รับการยอมรับจากพู่กั นครองเมือง
เสี่ยวเหอเช็ดน้ำตา เดินมาด้านหลังเขา ก่อนจะกล่าวถามอย่างไม่สบายใจว่า “ท่านเขียนจดหมายให้ใคร?”
หลิ่วสือซุ่ยกล่าวว่า “คุณชาย”
เรื่องนี้ไม่อาจบอกท่านอาจารย์เจ้าเรือนได้ แต่เขาจะปิดบังคุณชายไม่ได้
