ดอะไร
เสี่ยวเหอร่ำไห้พลางกล่าวว่า “ท่านจะบอกคนในเรือนหรือไม่?”
หลิ่วสือซุ่ยส่ายศีรษะพลางกล่าวว่า “ไม่บอก”
ดวงตาที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาของเสี่ยวเหอมองดูเขาด้วยความรู้สึกที่ไม่อยากจะเชื่อ
หลิ่วสือซุ่ยลุกขึ้นเดินไปที่โต๊ะหนังสือ ก่อนกล่าวว่า “เจ้าเรือนรู้เรื่องที่ข้าเอาป้ายคำสั่งให้เจ้า แต่ถ้าเขารู้ว่าเจ้าพานักพรตไท่ผิงเข้ามาที่นี่ล่ะก็ เจ้าตายแน่”
เสี่ยวเหอมองดูแผ่นหลังของเขา บนใบหน้าเผยให้เห็นสีหน้าเศร้าใจ กล่าวว่า “ท่านเปลี่ยนไปแล้ว…หากเป็นเพราะข้า ข้าต้องขอโทษด้วย”
หลิ่วสือซุ่ยเดินมาถึงหน้าโต๊ะ หยิบเอาแท่งหมึกออกมาจากในแขนเสื้อ
บนแท่งหมึกมีทองเคลือบเอาไว้อยู่ ภายในแท่งหมึกเองก็ทองเส้นเล็กๆ ผสมอยู่ แท่งหมึกหมุนวนไปบนจานฝนหมึกอย่างเงียบๆ ค่อยๆ กลายเป็นของเหลวที่ผสมกันระหว่างสีดำและสีทอง ยากจ จะใช้คำพูดมาบรรยายได้
ก็เหมือนกับชีวิตของเขา
เขาเคยเป็นเด็กที่ใสซื่ออยู่ในหมู่บ้าน ภายหลังได้กลายเป็นศิษย์ที่รักความยุติธรรมอยู่ในยอดเขาเหลี่ยงว่าง แต่กลับต้องไปใช้ชีวิตอยู่ในปู้เหล่าหลินเป็นเวลานานหลายปี
เขารู้ว่าตัวเองอยากจะกลายเป็นคนแบบไหน แต่กลับไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองเป็นคนแบบไหนกันแน่
หมึก
