จริงของโลกภายนอก
ก้อนเมฆหนาทึบที่อยู่บนท้องฟ้าปั่นป่วน มีสายฟ้าแลบแปลบปลาบอยู่ภายใน คล้ายพร้อมจะฟาดลงมาทุกเมื่อ
จิ๋งจิ่วเดินออกมาจากถ้ำ อุ้มอาต้ากลับไปยังยอดเขาปี้หู เหยียบไปบนผิวทะเลสาบ มาถึงในตำหนักแห่งนั้น
แมวป่าหลายร้อยตัวได้กลิ่นของอาต้า ต่างแห่กันมายืนอออยู่บนบันไดและหน้าต่าง มองเข้าไปในตำหนัก ดูแล้วน่าหวาดกลัวเป็นอย่างมาก
ข่ายพลังก้อนอิฐค่อยๆ เคลื่อนตัว เผยให้เห็นชั้นหินและแท่นหินที่อยู่ตรงกลาง
อาต้ากระโดดไปมาในตำหนักอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า หลังตรวจดูจนมั่นใจว่ายาและวัตถุดิบล้ำค่าที่ใช้สายฟ้าในการเลี้ยงดูต่างอยู่ครบ มันจึงรู้สึกวางใจ
ไม้วิญญาณอัศนีทั้งห้าท่อนวางอยู่ในที่ที่เห็นได้เด่นชัดที่สุด มันนับเสร็จตั้งแต่แรกแล้ว
จิ๋งจิ่วเดินเข้าไป กำไม้วิญญาณอัศนีแท่งที่ยังไม่สมบูรณ์เอาไว้ในมือ เงยหน้ามองดูเมฆดำที่อยู่บนท้องฟ้า
อาต้าส่งเสียงร้องเมี้ยวออกมาเพื่อเตือนเขาว่าให้ถอดเสื้อผ้าออกก่อน
ชุดสีขาวที่อยู่บนยอดเขาเสินม่อมีเหลืออยู่เพียงไม่กี่ชุดแล้ว หากจะรอให้กั้วตงตื่นขึ้นมาทำชุดใหม่ให้ ใครจะไปรู้บ้างว่าต้องรออีกกี่ปี
จิ๋งจิ่วคิดในใจว่าเป็นจริงดั่งว่า จึงถอดชุดสีขาวโยนไปไว้อีกด้านหนึ่ง
