าวว่า “ซูจึเย่ไม่ใช่เพื่อนข้า แต่เขาเป็นเพื่อนของเหอจาน ก็ถือเป็นพันธมิตรของข้า”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ข้าไม่สนิทกับเหอจาน แต่เขาเป็นพันธมิตรของสำนักจงโจว และตอนนี้เจ้าเป็นศิษย์ชิงซาน”
ถงเหยียนจ้องมองดวงตาเขา “ศิษย์ชิงซานยังมีหน้าที่แบบนี้ด้วยหรือ?”
จิ๋งจิ่วส่งเสียงอืม
“จนถึงตอนนี้ข้าเองก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองเป็นศิษย์ยอดเขาไหน แต่ดูแล้วน่าจะไม่ใช่ยอดเขาเสินม่อ”
ถงเหยียนยิ้มเล็กน้อยก่อนกล่าวว่า “ข้าเองก็ไม่มีทางเข้ายอดเขาเสินม่อ นี่มิถือเป็นการผิดข้อตกลงของเรา ดังนั้นเจ้ามิอาจสั่งข้าได้”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เจ้าเป็นศิษย์ยอดเขาไหนไม่สำคัญ เพราะตอนนี้ข้าเป็นเจ้าสำนัก”
ถงเหยียนประหลาดใจ แล้วก็ตกใจอย่างมาก เขาใช้เวลาอยู่ครู่ใหญ่กว่าจะได้สติกลับมา
จิ๋งจิ่วมองดูดวงตาของเขา ฟังเสียงหัวใจและการไหลเวียนของโลหิตของเขา รับรู้ถึงลมหายใจของเขา ก่อนมั่นใจว่านี่เป็นการตอบสนองจริงๆ
นี่แสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้ติดต่อกับโลกภายนอกจริงๆ ชิงเอ๋อร์ไม่ได้มาหาเขาที่ยอดเขาซ่อนเร้น
ถงเหยียนใช้พลังเต๋าทำให้น้ำในอากาศจับตัวกันแก้วหนึ่ง ก่อนจะใช้สองมือประคองส่งให้จิ๋งจิ่ว “เจ้าสำนักเชิญดื่มชา”
จิ๋งจิ่วรับเอามา
ถงเหยียนกล่าวว่า “ซูจึเย่ไม่มีทา
