ไม่ว่าจะเป็นคนที่อยู่บนยอดเขาเทียนกวงหรือว่าคนที่ขี่กระบี่อยู่บนท้องฟ้าเหล่านั้น ก็ล้วนแต่ตกตะลึงหลังจากที่ได้เห็นภาพเหตุการณ์นี้
ผู้อาวุโสไป๋หรูจิ้งที่บรรลุสภาวะขั้นแหวกทะเลระดับสูงกลับแพ้ให้แก่จิ๋งจิ่วที่อยู่ในขั้นคเนจรระดับกลาง นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้นระหว่างที่ลงมือเขายังอุ้มแมวตัวนั้นอยู่ตลอดเวลาด้วย!
ทุกคนมองดูจิ๋งจิ่วที่นั่งกลับลงไปบนเก้าอี้ใหม่อีกครั้ง ภายในหัวรู้สึกค่อนข้างสับสน รู้สึกว่าเรื่องนี้มันน่าเหลือเชื่อเสียยิ่งกว่าเรื่องที่จิ๋งจิ่วกลายเป็นเจ้าสำนักเสียอีก
กระทั่งคนที่เชื่อมั่นในตัวจิ๋งจิ่วโดยไม่มีข้อโต้แย้งอย่างเจ้าล่าเยวี่ยและกู้ชิงก็ยังรู้สึกไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเอง
หนานว่างที่ไม่ได้ออกไปจากยอดเขาเทียนกวงตั้งแต่ต้นมองดูจิ๋งจิ่วพลางกล่าวถามอย่างตกใจว่า “เจ้าแหวกทะเลตั้งแต่เมื่อไร?”
ปกติสำนักชิงซานจะใช้คำว่าบรรลุเวลาที่มีการบรรลุสภาวะใดๆ ก็ตาม มีเพียงสภาวะขั้นแหวกทะเลเท่านั้นที่เป็นข้อยกเว้น เพราะอย่างไรเสียก็มีคำว่าแหวกอยู่ในนั้นอยู่แล้ว ไยต้องทำอะไรให้มันยุ่งยาก
ความเคยชินนี้เริ่มมาตั้งแต่เมื่อหกร้อยปีก่อน
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เมื่อหลายวันก่อน”
นักพรตกว่างหยวน
