เสียงฮือฮาดังขึ้นมา
กั้วหนานซานเป็นศิษย์อันดับหนึ่งของสำนักชิงซาน จัวหรูซุ่ยเป็นศิษย์คนสุดท้าย ทั้งคู่เป็นศิษย์สองคนที่หลิ่วฉือชื่นชมมากที่สุด
ถึงแม้พวกเขาจะเป็นเพียงลูกศิษย์รุ่นที่สาม แต่กลับไม่ใช่ศิษย์รุ่นที่สามธรรมดาๆ หากแต่มีสถานะพิเศษอย่างมากในชิงซาน
เวลานี้ศิษย์คนแรกและศิษย์คนสุดท้ายต่างก้าวออกมาคัดค้านไป๋หรูจิ้งพร้อมกัน…ก็เหมือนอย่างที่จิ๋งจิ่วได้ว่ามา ไป๋หรูจิ้งท่านมีสิทธิ์เป็นตัวแทนยอดเขาเทียนกวงจริงๆ อย่างนั้นหรือ ?
ไป๋หรูจิ้งรู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมาก ร่างกายแข็งทื่อไปเล็กน้อย สายตากวาดมองดูผู้อาวุโสและลูกศิษย์ที่เหลือคนอื่นของยอดเขาเทียนกวง
เขามีสถานะในยอดเขาเทียนกวงที่ค่อนข้างสูงส่ง แต่ในเวลานี้ลูกศิษย์เหล่านั้นกลับหลบสายตาของเขา ผู้อาวุโสบางคนถึงขนาดเผชิญหน้ากับสายตาโกรธเกรี้ยวของเขาตรงๆ!
ไป๋หรูจิ้งพลันรับรู้ได้ถึงวิกฤตที่ร้ายแรง เขามองไปทางกั้วหนานซานและจัวหรูซุ่ยพลางกล่าวเสียงเคร่งขรึมว่า “อย่าลืมเสียล่ะ ข้าเป็นอาจารย์อาของพวกเจ้านะ!”
จากนั้นเขาพลันหันหน้ากลับมา จ้องมองจิ๋งจิ่วพลางตะคอกเสียงดังว่า “เจ้าคิดว่าใช้วิธีแบบนี้แล้วมันจะได้ผลหรือ! ข้าคือผู้อาวุโสที่มีความอาวุโสมากที่สุดบนย
