่างมากก็จะได้รับการสนับสนุนจากยอดเขาเสินม่อของตัวเองเท่านั้น คะแนนต่างจากหกยอดเขาอย่างมาก
ไม่ว่ามองอย่างไร เขาก็ต้องแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย
แล้วก็เป็นอย่างที่คิดเอาไว้ นักพรตกว่างหยวน ฝูว่างต่างคัดค้าน
ตอนนี้ขอแค่มียอดเขาอีกยอดหนึ่งคัดค้าน จิ๋งจิ่วก็จะไม่สามารถเป็นเจ้าสำนักได้
ชนะแน่นอนแล้ว
ไป๋หรูจิ้งครุ่นคิดเช่นนี้ ก่อนกล่าวเสียงเฉยชาว่า “ข้าเองก็คัดค้าน”
โอกาสที่จะได้จารึกชื่อเอาไว้ในประวัติศาสตร์ของชิงซานเช่นนี้ เขาจะพลาดมันไปได้อย่างไร
……
……
บนยอดเขาแปรเปลี่ยนเป็นเงียบสงัดขึ้นมา
อารมณ์ของทุกคนค่อนข้างแปลกประหลาด
กระทั่งศิษย์ชิงซานจำนวนมากที่ไม่สนับสนุนคำสั่งเสียนี้ก็ยังรู้สึกผิดอยู่ไม่น้อย
จิ๋งจิ่วเพิ่งจะนั่งลงไปบนเก้าอี้ตัวนั้น รับคำสั่งเสียแล้วบอกว่าตัวเองคือเจ้าสำนักชิงซานคนต่อไป แต่ผ่านไปได้ไม่นานเท่าไรก็ต้องถูกดึงลงมาเสียแล้ว
นี่ช่างเป็นเรื่องที่่น่าอับอายจริงๆ
และไม่ว่าจะเพื่ออุทิศตนให้กับชิงซานหรือจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม จิ๋งจิ่วก็ไม่ควรจะต้องมาแบกรับความอับอายเช่นนี้
ลูกศิษย์และผู้อาวุโสส่วนใหญ่ของสำนักชิงซานล้วนแต่คิดเช่นนี้ ยกเว้นคนจำนวนหนึ่ง
จิ๋งจิ่วก้มหน้ามองดูปลอกกระบี่แบกสวรรค์ ไม่รู้ว
