ครั้งนักที่คนสำคัญจะเดินทางมาด ด้วยตัวเอง
กู้ชิงพาหยวนฉวี่ ผิงหย่งเจียลงไปยังด้านล่างหน้าผา
คนอื่นๆ อย่างกั้วหนานซาน จัวหรูซุ่ยและกู้หาน แล้วก็ยังมีผู้อาวุโสและเหล่าศิษย์ธรรมดาของยอดเขาที่เหลือล้วนแต่อยู่อีกด้านหนึ่ง
ผู้อาวุโสของยอดเขาเทียนกวงอย่างมั่วฉือและไป๋หรูจิ้งยืนอยู่ในสถานที่ที่เยื้องไปด้านหลังเล็กน้อยของยอดเขา
สายตาจำนวนนับไม่ถ้วนมองไปยังจิ๋วจิ๋ว เพราะว่าเขาไม่ได้ขยับ ยังคงยืนอยู่ที่เดิม ยืนอยู่ข้างกายเจ้าล่าเยวี่ย
มีเพียงเจ้าแห่งยอดเขาหกคนถึงจะมีสิทธิ์ยืนอยู่บนยอดเขา เจ้ามีสิทธิ์อะไรไปยืนอยู่ตรงนั้น?
สีหน้าของไป๋หรูจิ้งค่อนข้างดูแย่ สายตาของเจี่ยนหรูอวิ๋นเย็นยะเยือกเล็กน้อย กู้หานเลิกคิ้วขึ้นมา บริเวณยอดเขามีเสียงพูดคุยขึ้นมาเล็กน้อย แต่ปัญหาก็คือกฎแห่งกระบี่หยวนฉีจิง งที่เข้มงวดที่สุดกลับไม่ได้พูดอะไร หนานว่างที่อารมณ์รุนแรงที่สุดก็ไม่ได้พูดอะไร ผู้อาวุโสและเหล่าลูกศิษย์ของสำนักชิงซานจำนวนหลายร้อยคนที่อยู่บริเวณหน้าผาคิดถึงข่าวลือนั้น นขึ้นมา จึงพากันเงียบไปเช่นกัน
หยวนฉีจิงโบกมือ
ข่ายพลังชิงซานเปิดช่องขึ้นมาช่องหนึ่ง
ทุกคนต่างมองไปทางด้านนั้น
เส้นสีดำเส้นหนึ่งลอยมาจากทางขอบฟ้า
