ไม่ได้มีพลังอานุภาพใดๆ ลอยผ่านยอดเขาต่างๆ มาถึงยอดเขาเทียนกวงอย่างเงียบๆ
เสียงฟึบดังขึ้นเบาๆ
ปลอกกระบี่แบกสวรรค์ปักลงไปในป้ายหิน กลับคืนสู่สถานที่ที่มันเคยอยู่ก่อนหน้านี้
……
……
ด้านล่างป้ายหิน
หยวนกุยค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ในดวงตาที่แก่ชราและขุ่นมัวมีความรู้สึกคิดถึงจางๆ ปรากฏขึ้นมา
มันเคยส่งเจ้าสำนักชิงซานมาหลายคนแล้ว
แต่ครั้งนี้นั้นไม่เหมือนกัน
อาต้าไม่รู้ว่ามุดออกมาจากในแขนเสื้อของจิ๋งจิ่วตั้งแต่เมื่อไหร่ มันนั่งยองๆ อยู่บนพื้นมองดูปลอกกระบี่ที่ปักอยู่บนป้ายหินอันนั้น ดูสงบนิ่งอย่างที่พบเห็นได้ยาก
ด้านล่างยอดเขาซั่งเต๋อ ซือโก่วค่อยๆ เงยศีรษะขึ้นมา มองไปยังส่วนที่ลึกที่สุดในแสงสว่างสายนั้น ในส่วนลึกของสายตาอันอบอุ่นมีความรู้สึกโศกเศร้าปรากฏขึ้นมาเล็กน้อย
……
……
เรือนอี้เหมาอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของระเบียงลมพันลี้
หลิ่วสือซุ่ยกำลังใช้คู่กันครองเมืองเขียนตัวหนังสือ นี่คือการบ้านที่ปู้ชิวเซียวมอบหมายให้เขาทำ หลังฝึกมาหลายปี ลายเส้นก็มีความช่ำชองแล้ว
จู่ๆ สร้อยกระบี่บนข้อมือของเขาพลันสั่นขึ้นมา
หลิ่วสือซุ่ยเดินไปยังริมหน้าต่างตามความคิดของกระบี่ไร้อัตตา ทอดตามองไปทางชิงซาน ถึงได้พบว่ามีลมพัดข
