ในเวลานี้ เขาถึงได้รู้สึกนับถืออีกฝ่ายจริงๆ
เขาทำการคารวะอินซานอย่างตั้งใจ
อินซานรับการคารวะจากเขาอย่างสงบนิ่ง
ในเวลานี้ไม่มีการแบ่งแยกธรรมะหรืออธรรม แล้วก็ไม่มีการใช้ประโยชน์หรือว่าวางกลอุบาย มีเพียงแต่ความเคารพที่ผู้บำเพ็ญพรตมีต่อการบำเพ็ญพรตเท่านั้น
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินกำลังคิดถึงภาพบางภาพที่ในตำนานเคยเอ่ยถึงเอาไว้ กล่าวว่า “นกจูเชวี่ยได้ตายไปแล้ว แล้วจะไปเอาขนนกมาจากไหน?”
จะกางปีกก็ย่อมต้องมีขนนก
นกจูเชวี่ยถือกำเนิดมาจากเพลิงสวรรค์ ในเลือดของมันมีพลังการฟื้นคืนชีพที่น่ามหัศจรรย์แอบซ่อนอยู่
อินเฟิ่งบินขึ้นไปบนหลังคารถ กล่าวว่า “ก็ย่อมต้องใช้ขนของข้า”
…………………….
[1]เยาจี หมายถึง ไก่ปีศาจ
