่างเฉยชาว่า “ในอดีตข้าเคยได้หนังสือเก่ามาเล่มหนึ่ง ด้านในมีบันทึกที่เกี่ยวกับการกางปีกอยู่ รายละเอียดไม่ได้ชัดเจนนัก หลายปีมานี้ข้าพยายามจะเสริมเข้าไป ไม่แน น่ว่าจะสำเร็จ แต่ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว มันก็ได้แต่ต้องเสี่ยงลองดู”
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินสงบสติอารมณ์ลง คิดถึงว่าสิ่งสุดท้ายในวัตถุดิบที่นักพรตเตรียมเอาไว้เหล่านั้นคือบัวสาย เขาจึงเข้าใจอะไรหลายๆ อย่างขึ้นมาทันที
บัวสายก็คือดอกบัว เป็นสัญลักษณ์ของการคืนชีพ หรือพูดอีกอย่างก็คือการเกิดใหม่ในนิกายฌาน
ดูเหมือนนักพรตเตรียมจะใช้ธรรมะมาเติมลงไปในส่วนที่ขาดหายไปในวิชากางปีก หรือพูดอีกอย่างก็คือใช้ธรรมะมาแก้ไขข้อบกพร่องในวิชานั้น
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ว่าจะสามารถปราบได้สำเร็จหรือไม่ แต่การที่มีคนกล้าลองฝึกวิชากางปีก แล้วก็กล้าใช้ธรรมะมาสร้างวิถีใหม่ขึ้นมามันก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมที่สุด แล้ว
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินหวาดกลัวไท่ผิงและจิ่งหยาง แต่ถ้าพูดถึงเรื่องความนับถือ ความจริงเขาก็พอจะรู้สึกนับถืออยู่บ้าง จนกระทั่ง
