กอะไรนัก เพียงแค่ต้องเปลืองน้ำลายนิดหน่อยเท่านั้น
อินซานกล่าวว่า “พวกเรายังต้องไปเด็ดบัวสายที่ระเบียงลมพันลี้”
ในที่สุดปรมาจารย์สำนักเสวียนอินก็เข้าใจแล้ว
ความสงสัยเมื่อสองปีก่อน ในที่สุดตอนนี้ก็ได้รับคำตอบ
ต่อให้เป็นเขาที่มีความรู้กว้างขวางก็ยังรู้สึกตะลึงจนใจสั่น เขากล่าวถามเสียงสั่นเครือว่า “นักพรต...คิดจะกางปีกอย่างนั้นหรือ?”
อินซานส่งเสียงอืม สีหน้าดูเรียบเฉย
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินกล่าวอย่างตกตะลึงว่า “กางปีก...มันมิใช่ว่าเป็นเพียงตำนานหรอกหรือ?”
สภาวะสูงสุดที่ศาสนาเต๋าเฝ้าแสวงหาก็คือการกางปีกโบยบินกลายเป็นเซียน
ในความเข้าใจของคนทั่วๆ ไปมองว่าการกางปีกโบยบินนั้นเป็นเรื่องเดียวกัน แต่ความจริงแล้วมันกลับเป็นเส้นทางสองเส้นที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
โบยบินคือโบยบิน กางปีกคือกางปีก
นับแต่โบราณมา ถึงแม้ผู้ที่โบยบินบรรลุกลายเป็นเซียนนั้นจะมีไม่บ่อยนัก แต่มันก็มีคนที่ทำได้อยู่
แต่กลับไม่เคยมีใครเคยเห็นหรือว่าได้ยินเรื่องการกางปีกมาก่อน
การกางปีกเป็นเหมือนคำเล่าลืออย่างหนึ่ง หรือเรียกได้ว่าเป็นตำนาน
“เอาไว้ข้าทำสำเร็จแล้ว ไม่ว่าจะเป็นคำเล่าลือหรือตำนาน สุดท้ายก็มันก็กลายเป็นเรื่องจริง”
อินซานกล่าวอย
