เกอ มั่นใจแล้วว่าอาจารย์ไม่มีทางปรากฏตัว จึงหมุนตัวจากไปอย่างเสียดาย
หิมะตกลงมา
……
……
ทางเหนือของแผ่นดินเฉาเทียนมีเมืองธรรมดาอยู่แห่งหนึ่ง เนื่องเพราะอยู่ห่างจากที่ราบหิมะไม่ไกล แม้นจะอยู่ในช่วงกลางฤดูร้อน แต่ที่นี่กลับยังมีอากาศคล้ายฤดูใบไม้ผลิอยู่
รถม้าคันหนึ่งเตรียมออกจากเมือง แต่ได้ถูกศิษย์ของนิกายเฟิงเตาขวางทางเอาไว้
ออกจากเมืองไปไม่ไกลก็จะเป็นเหลิ่งซาน ในช่วงสองปีมานี้นิกายเฟิงเตากวาดล้างพวกผู้บำเพ็ญวิถีมารร่วมกับราชสำนัก การตรวจค้นจึงมีความเข้มงวดยิ่งขึ้น
ศิษย์นิกายเฟิงเตาตรวจไม่พบความผิดปกติใดๆ เขาเลิกผ้าม่านขึ้น กลิ่นยาลอยจากด้านในออกมาปะทะใบหน้า
ภายในรถมีเตาเล็กๆ อยู่ใบหนึ่ง ภายในเตากำลังต้มยาสีดำอยู่ ดูแล้วน่าจะขมเป็นอย่างมาก
คุณชายผู้หนึ่งนอนอยู่บนฟูก ใบหน้างดงาม แต่สีหน้ากลับขาวซีด ดูค่อนข้างอ่อนแอ แต่รอยยิ้มกลับยังคงดูเป็นมิตร
ชายชราที่จมูกแดง ศีรษะล้านไปครึ่งหนึ่งคนหนึ่งกำลังคอยดูแลเขา ดูแล้วน่าจะเป็นคนใช้เก่าแก่ภายในตระกูล
ศิษย์สำนักเฟิงเตาเห็นคนป่วยที่คิดจะไปเมืองไป๋เฉิงเพื่อไหวพระแบบนี้มามากมาย ในใจคิดว่าน่าเสียดาย จึงปล่อยผ้าม่านลงพลางโบกมือเพื่อบอกให้รถม้าผ่านไปได้
เสียง