ก่เขา อย่างนั้นเขาจะทำอย่างไร? เขาก็เลย…
เขากล่าวอย่างจริงใจว่า “นักพรตท่านต้องอายุยืนๆ นะ!”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ อินซานจึงอดยิ้มขึ้นมาไม่ได้ แล้วก็อดไออย่างรุนแรงขึ้นมาไม่ได้ด้วยเช่นกัน
ขณะที่เขาไอ ร่างกายที่อยู่ภายใต้เสื้อผ้าของเขาก็ปูดนูนขึ้นมา จากนั้นก็ค่อยๆ ยุบลงไปอย่างช้าๆ ดูแปลกประหลาดเป็นอย่างมาก
นี่ไม่เหมือนกับร่างกายจริงๆ หากแต่เหมือนกับเสาไม้ที่ปักอยู่ในดินที่ขาดการซ่อมแซมมาเป็นเวลานานมากกว่า
อินซานเปิดหน้าต่างออก มองไปยังทุ่งกว้างที่อยู่ด้านนอก ไอเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “ดื่มสุราดีกว่า”
อากาศสดชื่นบนทุ่งกว้างไหลเข้ามาภายในห้องโดยสาร พัดพากลิ่นยาที่อบอวลอยู่ในรถให้ออกไปอย่างรวดเร็ว แต่กลับมีกลิ่นอยู่กลิ่นหนึ่งที่ยังคงอยู่ ไม่สลายหายไปไหน
นั่นคือกลิ่นที่เหมือนไม้เน่าเปื่อย
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินหยิบกาต้มยาลงมา แล้วเอากาสุราตั้งขึ้นไป จากนั้นเอาฝ่ามือแนบไปที่กา เพียงไม่กี่อึดใจก็ทำให้อุณภูมิของสุราอยู่ในระดับที่ดีที่สุด
งานที่ละเอียดลอออย่างการอุ่นสุราให้นักพรตเช่นนี้ เขาซึ่งเป็นปรมาจารย์สำนักเสวียนอินย่อมต้องสามารถควบคุมอุณหภูมิได้แม่นยำกว่าเตาไฟ
กลิ่นสุราที่อยู่ในกาลอยออกมา
