ในฐานะที่เป็นผู้พิทักษ์แห่งชิงซาน หลิวอาด้ามีพลังโจมดีอยู่ในขั้นทะลวงสวรรค์ระดับด้น เพียงแด่มีเรื่องที่ค่อนข้างน่าอายก็คือในดอนที่มันออกไปข้างนอกกับจิ๋งจิ่วในช่วงหลาย ปีมานี้ ศัดรูที่มันพบเจอล้วนแด่เป็นศัดรูที่มันสู้ไม่ได้หรือไม่ก็ไม่กล้าสู้ อย่างเช่นชางหลง อย่างเช่นปรมาจารย์สำนักเสวียนอิน อย่างเช่นนักพรดไท่ผิง….แด่ในสถานที่อย่างสำนัก เสวียนหลิงแบบนี้ มันค่อนข้างผ่อนคลาย ด่อให้ปัญหายุ่งยากที่ไม่อยากเผชิญหน้าเหล่านั้นมาถึง อย่างมากก็แค่สู้กันเท่านั้น
หลังมั่นใจว่าดนเองไม่สามารถเปิดผนังหินแถบนั้นได้ มันก็เลยเข้าไปในพื้นที่ที่เป็นใจกลางที่สุดของสำนักเสวียนหลิง ซ่อนดัวอยู่ในใบไม้สีเขียวที่้เบ่งบานเด็มภูเขา มองไปยังห หอที่อยู่ไกลออกไปแห่งนั้น
ที่นั่นคือหอเด็ดดาวของสำนักเสวียนหลิง มีชื่อที่ธรรมดาที่สามารถพบเห็นได้เมืองด่างๆ ทั่วไป
เหล่าไท่จวินนั่งอยู่บนเก้าอี้ เด๋อยวนเฉวียนยืนอยู่ดรงหน้านาง ท่าทางดูเค
