ในตอนที่จิ๋งจิ่วกลับมายังยอดเขาเสินม่อ แมวขาวก็ได้ตื่นขึ้นมาแล้ว
ยอดเขาปี้หูกระทึกครึกโครมขนาดนั้น มันไม่สามารถนอนหลับต่อได้
เฝ้าไม้วิญญาณอัสนีคือหน้าที่ของมัน ตอนนี้หลิ่วฉือเองก็ไม่สามารถทำหน้าที่แทนมันได้เช่นกัน
เมื่อมั่นใจว่าจิ๋งจิ่วไม่ได้เอาไม้วิญญาณอัสนีออกมา มันก็วางใจ
แมวตื่นขึ้นมาแล้ว คนอื่นก็ทยอยตื่นขึ้นมาเช่นกัน ยอดเขาทั้งเก้าล้วนแต่เป็นเช่นนี้
จิ๋งจิ่วคิดเช่นนี้ พร้อมทั้งยื่นนิ้วออกไปเขียนจดหมายทิ้งไว้บนหน้าผาให้เจ้าล่าเยวี่ย ก่อนจะนั่งกระบี่บินออกไป
กระบี่ร่อนลงที่ด้านนอกเมืองอวิ๋นจี๋
เหลาสุราในเมืองอวิ๋นจี่ปิดร้านก่อนเวลาอีกครั้ง เพื่อน้ำแกงสีขาวหม้อหนึ่งภายในห้องส่วนตัวหม้อนั้น
รถม้าของตระกูลกู้จอดอยู่ตรงหน้าเหลาสุรา ไม่ว่าจะผ่านไปนานเท่าไหร่มันก็ถูกเตรียมเอาไว้เผื่อคนคนนั้น
ล้อรถบดไปบนถนนที่ปูด้วยก้อนอิฐ ส่งเสียงเบาๆ ออกมา
จิ๋งจิ่วนั่งพิงไปบนเบาะ กอดกระบี่พรหมจรรย์เอาไว้ มองดูทิวทัศน์ที่เคลื่อนผ่านไปอย่างช้าๆ ด้านนอกหน้าต่าง ใบหน้าดูเหม่อลอย ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่
แมวขาวมุดออกมาจากในแขนเสื้อของเขา เงยหน้าสูดดม ก่อนจะมั่นใจว่าบนร่างกายของเขานั้นมีกลิ่นแมวตัวอื่นอยู่ จึงซุกไซร
