อดเขาปี้หู
เมื่อมีป้ายไม้ไผ่นั้นอยู่ในมือ ข่ายพลังปิดกั้นบนยอดเขาปี้หูย่อมต้องใช้กับเขาไม่ได้ผล แล้วก็ไม่มีใครมองเห็นเขาได้
สายลมเย็นสบาย เขาเดินไปบนผิวทะเลสาบ ชุดสีขาวพลิ้วไหวแผ่วเบา หนึ่งก้าวไปได้ไกลหลายร้อยจ้าง ดูราวกับเซียน
ฝั่งที่อยู่ด้านตรงข้ามมีหาดทรายสีเงินอยู่แถบหนึ่ง ด้านหน้าก็คือตำหนักที่แผ่พลังที่เย็นยะเยือกออกมาบางๆ
จิ๋งจิ่วเดินไปหน้าตำหนัก
บนหาดทรายไม่มีรอยเท้า แล้วก็ไม่มีคราบน้ำ
แมวป่าหลายร้อยตัวบ้างก็เกาะอยู่บนต้นไม้ บ้างก็นั่งฟุบอยู่ในกอหญ้า มองดูเขาอย่างหวาดระแวงและไม่สบายใจ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะรู้แล้วว่าเขาเป็นใครหรือว่าได้กลิ่นแมวที่อยู่บนตัวเขา แมวป่าใจกล้าสองสามตัวจึงวิ่งเข้ามา พยายามเข้ามาใกล้เขาอย่างระมัดระวัง
ดูจากสถานการณ์แล้ว แมวป่าสองสามตัวนี้คิดอยากจะเข้ามาคลอเคลียที่เท้าของเขาเพื่อแสดงการเชื่อฟังและรักใคร่ ขณะเดียวกันก็จะได้สัมผัสกับพลังเซียนเล็กน้อยด้วย
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “อย่า”
แมวป่าสองสามตัวนั้นไม่กล้าวิ่งเข้ามา ฟุบหมอบลงไปกับพื้น บ้างก็นอนตะแคง บางก็หงายท้อง แสร้งทำเป็นเชื่องด้วยท่าทางต่างๆ
จิ๋งจิ่วเดินเข้าไปในตำหนัก ไม่แม้กระทั่งเหลือบมองดูขวดที่วางอยู่บนชั้
