ความตกตะลึงอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะกล่าวขึ้นมาเบาๆ ว่า “ทุกคนบรรลุกลายเป็นเซียนอย่างนั้นหรือ?”
“ถูกต้อง ดูเผินๆ แล้วนี่คล้ายกับที่สำนักฌานบอกว่าทุกคนสามารถกลายเป็นอรหันต์ได้”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เขาเคยเป็นเจ้าอาวาสอยู่ที่วัดกั่วเฉิง ความรู้ทางธรรมลึกซึ้ง อาจจะได้รับอิทธิพลมาบ้าง”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวว่า “ท่านคิดว่า…สิ่งที่เขาคิดมันไม่มีทางเป็นจริงได้?”
จิ๋งจิ่วกล่าวตรงๆ ว่า “ข้าไม่รู้ ข้าเพียงแต่ไม่ชอบเรื่องที่เขาทำเพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายของตนเองเหล่านั้น”
ในชีวิตก่อนหน้านี้เขาเอาแต่เก็บตัวอยู่บนยอดเขาซั่งเต๋อกับยอดเขาเสินม่อ น้อยครั้งที่จะออกไปจากชิงซาน แต่หลิ่วฉือกับหยวนฉีจิงและอาต้าต่างรู้ว่าเขาไม่กลัวการฆ่าคน
เขาเองก็เคยเห็นเหลียนซานเยวี่ยฆ่าคน
แต่เขาไม่เคยเห็นการฆ่าคนแบบนั้น
เพื่อที่จะทำให้เป้าหมายของตัวเองกลายเป็นจริง ไท่ผิงฆ่าได้ทุกคน ไม่เว้นแม้กระทั่งพวกเดียวกันเอง
น้ำท่วมใหญ่
พี่ชายตายไป
ฉานจึถูกบีบให้มาเกิดใหม่
กระบี่เล่มนั้นบินหลบไปทั่วทุกที่ในชิงซาน ดูคล้ายลิงที่น่าสงสาร
ที่สำคัญที่สุดคือเขาไม่เห็นด้วยกับความคิดนั้น
เดิมผู้บำเพ็ญพรตกับคนธรรมดาก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์เหมือนอย่างเด็กเลี้ยงแพะก
