ับแพะ
ตอนอยู่ที่เมืองเจาเกอ เขาเคยพูดกับเจ้าล่าเยวี่ย
เจ้าล่าเยวี่ยน่าจะคิดถึงคำพูดประโยคนั้นเช่นเดียว จึงกล่าวว่า “ท่านคิดถูกแล้ว”
นี่ถือว่าได้ข้อสรุปออกมาแล้ว
หลังจากนี้เป็นต้นไป พวกเขาจะไม่คุยกันถึงปัญหานี้อีก
บนยอดเขาชิงหรงที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของหน้าผามีเสียงเพลงดังมา
สีหน้าของจิ๋งจิ่วเปลี่ยนไปเล็กน้อย เตรียมจะลุกเดินหนีไป แต่จากนั้นกลับยังรั้งอยู่
เสียงเพลงนั้นฟังดูค่อนข้างน่าเศร้า
ภายในเมฆหมอกคล้ายมองเห็นภาพที่อยู่ทางด้านนั้น
หนานว่างยืนอยู่ใต้ต้นไม้ต้นนั้นพลางดื่มสุรา
นางเพิ่งจะเริ่มดื่ม ยังไม่เมา
จิ๋งจิ่วพลันกล่าวขึ้นมาว่า “ในตอนนั้นหากไม่มีอะไรผิดคาดล่ะก็ นางน่าจะเป็นคู่รักบำเพ็ญพรตของหลิ่วฉือ”
เจ้าล่าเยวี่ยรู้สึกแปลกใจ กล่าวว่า “หลังจากนั้น?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “นางไม่ชอบเขา”
เจ้าล่าเยวี่ยคิดในใจ ที่แท้ท่านก็คือเรื่องที่ไม่คาดคิดนั้น กล่าวถามว่า “จากนั้นล่ะ?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ไม่มีประโยชน์”
เจ้าล่าเยวี่ยครุ่นคิด กล่าวว่า “นั่นสิ”
……
……
ยอดเขาซั่งเต๋อมีหิมะเกาะตัวเป็นชั้นหนาๆ
ภายในถ้ำมีเสียงไอดังออกมาเป็นระยะ
หิมะที่อยู่บริเวณหน้าผาสั่นสะเทือนขึ้นมาตามเสียงไอ ก่อนจะร่วงกราวลงไปด้านล่างเหมือนหิมะถล่ม
