นี้อีกสี่ปีก็สามารถเขียนบทความดีๆ ออกมาได้แล้ว”
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินรับวิธีการพูดของเขาไม่ได้ หันศีรษะเดินเข้าไปในห้องครัว
เขาเดินมาถึงหน้าเตา มองดูกีบเท้าหมูที่กองเป็นเหมือนภูเขาอยู่ในน้ำแกงที่กำลังเดือดพล่าน จู่ๆ เขาก็นิ่งเงียบไป
ไม่ว่าจะเป็นแท่งไม้หรือว่ากีบเท้าหมู เมื่อถูกต้มเป็นเวลานาน สุดท้ายก็ต้องเปื่อยยุ่ย
ร่องรอยเน่าเปื่อยบนร่างกายนักพรตเริ่มปรากฏให้เห็นเยอะขึ้นทุกวัน อาจจะพังทลายลงได้ทุกเมื่อ
ตัวท่านที่ไม่ได้กระบี่พรหมจรรย์มาคิดจะทำอย่างไร?
……
……
จิ๋งจิ่วออกจากยอดเขาเสินม่อ ไปยังคุกกระบี่
เดินเข้าไปในอุโมงค์ที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและพลังสกปรกชั่วร้าย มาถึงโถงที่แห้งสะอาด เขามองไปทางอุโมงค์ที่อยู่ลึกเข้าไปเส้นนั้น
ปลายทางของอุโมงค์คือห้องขังห้องนั้น เสวี่ยจีถูกขังอยู่ที่นั่น
ภายในอุโมงค์เต็มไปด้วยเจตน์กระบี่ที่เขาวางเอาไว้ แข็งแกร่งยอดเยี่ยม ไม่มีผู้ใดสามารถคลายได้
เสวี่ยจีรับรู้ได้ถึงการมาของเขา เหลียวหน้ามองไปทางประตูห้องขัง
จิ๋งจิ่วและเสวี่ยจีสบตากันอย่างเงียบๆ โดยมีเจตน์กระบี่เป็นชั้นๆ และประตูบานนั้นขวางกั้นเอาไว้ ไม่ได้พูดอะไรออกมา
สายลมไหลเข้ามาจากสองทาง ลมที่มาจากบ่อน้ำบน
