งหารคนธรรมดาทั้งหมดได้อย่างง่ายดาย แต่ปัญหาก็คือ…เหตุใดถึงต้องทำเช่นนี้? ผู้ที่ถือกำเนิดขึ้น นมาเป็นผู้บำเพ็ญพรตนั้นมีแค่หนึ่งในพันลี้หรือว่าหนึ่งในหมื่นลี้ ถ้าหากเผ่าพันธุ์มนุษย์มีจำนวนประชากรไม่มากพอ แล้วจะทำให้โลกแห่งการบำเพ็ญพรตคงอยู่ได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้น หากสังหารคนธรรมดาจนหมด อย่างนั้นมิเท่ากับเป็นการทำลายเผ่าพันธุ์มนุษย์หรอกหรือ?
นอกจากปัญหาที่สำคัญที่สุดนี้แล้ว มันยังมีปัญหาบางอย่างที่เจ้าล่าเยวี่ยมองว่าเป็นปัญหาที่ไม่สามารถแก้ไขได้เช่นกัน นางกล่าวว่า “ท่านเคยบอกว่าโลกแห่งการบำเพ็ญพรตถูกคนธรรมดา ค้ำจุนเอาไว้”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เขาไม่ได้คิดเช่นนี้ เขาคิดว่าไม่ใช่คนธรรมดาที่ค้ำจุนผู้บำเพ็ญพรต หากแต่เป็นผู้บำเพ็ญพรตที่ให้งานคนธรรมดาทำ เลี้ยงดูพวกเขาเอาไว้”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวว่า “หากไม่มีคนธรรมดา ใครจะทำนา ขุดเหมือง เก็บไข่มุก ใครจะหาทรัพยากรที่จำเป็นมาให้ผู้บำเพ็ญพรต?”
จิ๋งจิ่วมองดูนาง
หากไม่มีคนฆ่าหมู เจ้ายังจะกินเนื
