ถียงกันอีก
หลิ่วฉือพลันถามว่า “ท่านจงใจให้กู้ชิงเอาคันฉ่องฟ้ากระจ่างไปคืนให้ถงเหยียน ในตอนนั้นท่านรู้ถึงแผนการของสำนักจงโจวแล้ใช่หรือเปล่า?
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ในตอนนั้นข้านึกว่าคนที่เขากับซูจึเย่อยากจะสังหารคือซีไหล”
หลิ่วฉือกล่าวว่า “ในตอนแรกสุดบางทีท่านอาจจะคิดเช่นนี้ แต่หลังจากที่ท่านได้รับจดหมายของอาจารย์ ท่านก็น่าจะคาดเดาได้แล้วว่าหลังจากนั้นมันจะเกิดอะไรขึ้น”
จิ๋งจิ่วนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “ถูกต้อง การสังหารเขาเป็นเรื่องที่ข้าอยากจะทำมากที่สุด”
หลังได้รับจดหมายฉบับนั้น เขากับหลิ่วฉือและหยวนฉีจิงก็จัดประชุมเล็กๆ ขึ้นบนยอดเขาเทียนกวง โดยมีหยวนกุยเป็นพยาน
ในตอนสุดท้ายของการสนทนาครั้งนั้น เขายังกำหนดโครงร่างของแผนการโจมตีสำนักกระบี่ซีไห่ในครั้งนี้ด้วย — สังหารหนานชวี แล้วค่อยสังหารไท่ผิง ใต้หล้าจะได้สงบสุข
นี่คือเป้าหมาย แล้วก็เป็นการย้ำเตือน ไม่ว่าผีตัวนั้นจะเป็นหลิ่วฉือหรือว่าหยวนฉีจิง พวกเขาก็น่าจะคิดถึงผลลัพธ์ในตอนสุดท้าย
หากทั้งหมดเป็นไปตามที่เขาคาดการณ์เอาไว้ ไม่ว่าสำนักจงโจวจะมีแผนการเยอะแค่ไหน ไม่ว่ากับดักของไป๋เจ่าและถงเหยียนจะสมบูรณ์แบบอย่างไร ชิงซานก็ไม่มีวันได้รับความเสียหาย
