ก ไม่ว่ามองอย่างไรก็ล้วนแต่เป็นเรื่องน่ายินดีที่ควรค่าแก่การถูกบันทึกเอาไว้ แต่เรือกระบี่ที่ล่องไปในฟ้าดินกลับดูช่างเง งียบขรึม
เหล่าผู้บำเพ็ญพรตของแต่ละสำนักเองก็นิ่งเงียบ มองดูเรือกระบี่ของชิงซานค่อยๆ ลอยห่างออกไป บางคนเป็นเพราะตกตะลึงและกริ่งเกรง บางคนคิดได้ถึงสาเหตุที่ลึกซึ้งกว่านั้น
อนุภาพของสายฟ้าเหล่านั้นเมื่อเทียบกับทัณฑ์สวรรค์แล้วมิได้ด้อยกว่าเท่าไหร่ นักพรตหลิ่วฉือรับสายฟ้าเหล่านั้นเอาไว้แบบนั้น เขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือไม่?
ถ้าหากเขาเกิดเรื่อง เช่นนั้นโลกแห่งการบำเพ็ญพรตจะเกิดความวุ่นวายที่รุนแรงคลุ้มคลั่งแบบไหนกัน?
แสงอาทิตย์ค่อยๆ ร้อนแรง ลมทะเลพัดโชยไม่ขาดสาย น้ำแข็งที่ลอยอยู่ค่อยๆ ละลาย ก้อนเมฆที่อยู่บนท้องฟ้าถูกพัดจนกระจัดกระจายสลายไป
ผู้บำเพ็ญพรตของแต่ละสำนักเองก็จากไปพร้อมกับก้อนเมฆเหล่านั้น
เรือเมฆของสำนักจงโจวเงียบสงัด เหล่าลูกศิษย์ยืนอยู่บนเรือที่เป็นชั้นๆ จ้องมองไปยังท้องฟ้าที่อยู่รอบๆ อย่างระมัดระวัง
สถานการณ์ในวันนี้วุ่นวายมากเกินไป เรื่องราวที่เกิดขึ้นในตอนสุดท้ายมีมากเกินไป ใครจะไปรู้บ้างว่าจู่ๆ สำนักชิงซานจะคลุ้
