ที่อยู่ภายใต้แสงดาว จากนั้นกล่าวว่า “ไม่แล้ว”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ซีไหลยังจะกลับมาไหม?”
หลิ่วฉือกล่าวว่า “คงยาก”
จิ๋งจิ่วนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “ที่แท้เป็นเจ้านี่เอง”
หลิ่วฉือส่งเสียงอืมออกมา
……
……
เสียงอืมนี้ฟังดูจืดจาง ไม่ได้มีการขยับขึ้นลงของเสียง แต่กลับมีความหมายที่สำคัญเป็นอย่างยิ่ง
ในอดีตมีคนปล่อยนักพรตไท่ผิงออกมาจากในคุกกระบี่ สังหารเหลยพั่วอวิ๋นปิดปาก นั่นล้วนแต่แสดงให้เห็นว่าในชิงซานมีผี
ในช่วงเวลาหลายปีมานี้หลังกลับมายังชิงซาน จิ๋งจิ่วคอยมองหาตลอดว่าผีคนนั้นคือใคร
หลิ่วฉือและหยวนฉีจิงคือคนที่เขาเชื่อใจมากที่สุด แล้วเป็นคนที่เขาสงสัยมากที่สุดด้วยเช่นกัน
มีเพียงพวกเขาถึงจะมีความสามารถทำเรื่องเหล่านี้ได้ ฟางจิ่งเทียนต่อให้ไม่ปิดบังความสามารถที่แท้จริงก็ไม่สามารถทำได้
แต่เขาไม่รู้ว่าผีตัวนั้นเป็นใครกันแน่
ต่างก็เป็นคนที่เคยกินหม้อไฟด้วยกัน ฆ่าคนด้วยกัน ชักกระบี่ใส่ศิษย์พี่ด้วยกัน ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็ล้วนแต่ไม่มีเหตุผลเลย
ในที่สุดวันนี้คำตอบก็ปรากฏออกมา
หลิ่วฉือก็คือผีที่ตัวใหญ่ที่สุดตัวนั้น
จิ๋งจิ่วมองดูปลอกกระบี่แบกสวรรค์ที่เขาถืออยู่ในมือ ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “พวกเจ้าช
