์พี่ก็คิดไม่ถึง
สิ่งที่เขาคิดไม่ถึงก็คือหลิ่วฉือจะออกมายืนขวางอยู่ตรงหน้าศิษย์พี่
ที่สำคัญกว่านั้นก็คือเมื่อหลิ่วฉือลงมือ คนอื่นๆ อย่างนักพรตกว่างหยวนและมั่วฉือก็ก้าวออกมา รอยแตกร้าวของชิงซานรอยนั้นก็ปรากฏออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน
รอยแตกที่ถูกเขา หลิ่วฉือและหยวนฉีจิงกดเอาไว้สามร้อยปี สุดท้ายมันจะถูกชิงซานนำพาไปในทิศทางไหน?
หนานชวีเคยพูดกับหลิ่วฉือเอาไว้ก่อนที่จะปะทะกระบี่กันว่าความเสื่อมโทรมของชิงซานจะเริ่มขึ้นตั้งแต่วันนี้
จิ๋งจิ่วไม่รู้ แต่เขากลับมีความรู้สึกทอดถอนใจเช่นเดียวกัน แต่มิได้เป็นเพราะว่าหลิ่วฉือจะพ่ายแพ้ให้แก่หนานชวี หากแต่เป็นเพราะเหตุผลอื่น
สำนักและโลกที่แข็งแกร่งที่สุดเหล่านั้น สุดท้ายมักจะพังทลายลงเพราะทะเลาะกันเอง
เมื่อคิดถึงจุดนี้ เขาก็ดึงสายตากลับมาแล้วมองไปทางเรือเมฆของสำนักจงโจว
อยู่ห่างกันสิบกว่าลี้ เรือกระบี่และเรือเมฆลอยผ่านกันไป
ภายในเรือเมฆ เขามองเห็นหญิงสาวที่สวมชุดสีขาวผู้นั้น ยืนอยู่ในกลุ่มคนอย่างเงียบๆ ไม่เป็นที่สังเกต
ลมทะเลพัดผ่านผมของนาง ยิ่งทำให้นางดูบอบบาง
……
……
ไป๋เจ่ามองเห็นจิ๋งจิ่ว รู้สึกค่อนข้างแปลกใจ
ก่อนหน้านี้ท่านไม่อยู่ที่นี่ แล้วท่านมาที่นี่ตั
