ฆที่ถูกแสงอาทิตย์ย้อมจนเป็นสีแดงบนท้องฟ้า ยิ้มออกมาพลางกล่าวว่า “ศิษย์น้อง ข้าเองก็ทนไม่ไหวแม้แต่ครู่เดียว”
มั่วฉือถึงได้นึกขึ้นมาได้ว่าเมื่อครู่ตอนที่ปล่อยอาจารย์ไป ศิษย์พี่เจ้าสำนักนั้นออกแรงเยอะที่สุด จึงอดรู้สึกสับสนขึ้นมาไม่ได้ ภายในใจครุ่นคิดว่านี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน?
หลิ่วฉือถอนใจออกมา “ชิงซาน ถ้าทนได้ก็ไม่เรียกชิงซานแล้ว”
……
……
จิ๋งจิ่วมองดูเรือกระบี่ที่อยู่หน้าสุดลำนั้น
หลิ่วฉืออยู่ในห้องโดยสาร ไม่สามารถมองเห็นได้
แต่เขารู้สึกว่าตนเองมองเห็นอีกฝ่ายยังยิ้มเล็กน้อยอยู่ในนั้น บางครั้งก็ถอนใจออกมา
เขารู้ว่าหลิ่วฉือไม่ได้สบายดีเหมือนอย่างที่เห็นภายนอก
เขาเคยเห็นทัณฑ์สวรรค์ที่แท้จริง
เขารู้ว่าสายฟ้าที่เกิดจากยันต์เซียนแผ่นนั้นก็คือทัณฑ์สวรรค์
วันนี้หลิ่วฉือเรียกกระบี่กลับมา อยู่ในจุดสูงสุดของสภาวะ เป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดบนแผ่นดินเฉาเทียนอย่างไม่อาจโต้แย้งได้ แต่ว่า…นั่นมันคือทัณฑ์สวรรค์
เดิมแผนการกำจัดสำนักกระบี่ซีไห่นั้นไม่มีปัญหาใดๆ จนกระทั่งลำแสงเซียนสายนั้นพุ่งทะลุเกาะเซ่าหมิงขึ้นไปในก้อนเมฆสีดำ
เขายอมรับว่าสำนักจงโจววางแผนมาดีมาก เรื่องที่ถงเหยียนปรากฏตัวขึ้นที่นั่น กระทั่งศิษย