สวียนอินอย่างเงียบๆ
เขาถูกยันต์เซียนของสำนักจงโจวโจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัส อ่อนแอเป็นอย่างยิ่ง แต่กลับไม่ได้มองการไล่ฆ่าของยอดฝีมือในใต้หล้าอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย ยังคงขี่นกบินหนีออกไปอ อย่างสง่างาม
ความมั่นใจเช่นนี้ ท่าทีที่ดูไม่ธรรมดา ไหนเลยจะคล้ายมารร้าย กระทั่งเซียนก็ยังเทียบเขาไม่ได้เสียด้วยซ้ำ
……
……
เจ้าล่าเยวี่ยมองดูลำแสงกระบี่ที่อยู่บนท้องฟ้าเหล่านั้น ใบหน้าค่อนข้างขาวซีด
นางไม่ได้ลงมือเพราะสภาวะยังไม่สูงพอ ยิ่งไปกว่านั้นยังค่อนข้างสับสนด้วย
หากนางก้าวออกมาก็เท่ากับเป็นการแสดงท่าทีของยอดเขาเสินม่อ
แต่นางคิดว่าตัวเองไม่มีคุณสมบัติ
หยวนฉวี่และผิงหย่งเจีย แล้วก็ยังมีศิษย์ของยอดเขาซื่อเยวี่ยที่รับผิดชอบเรื่องการควบคุมเรือต่างตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาอ้าปากค้างโดยไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร
จิ๋งจิ่วเดินเข้ามาหานาง มองขึ้นไปบนท้องฟ้า
เจ้าล่าเยวี่ยคาดเดาสิ่งต่างๆ ได้มากมายแล้ว นางคิดถึงตัวตนของเขาพลางกล่าวอย่างเป็นห่วงว่า “ไม่เป็นไรใช่ไหม?”
จิ๋งจิ่วมองไปในส่วนลึกของทะเล นิ่งเงียบไม่พูดอะไร
เขาคอยตามหาผีที่อยู่ในชิงซานมาโดยตลอด แล้วก็ย่อมต้อง
