ลงเลยแม้แต่น้อย มันยังคงทะลวงต่อไปข้างหน้า
ท้องฟ้าถูกส่องสว่าง
เหล่าลูกศิษย์ของสำนักกระบี่ซีไห่พากันร่วงตกลงไปในทะเล เพียงแค่พริบตาไม่รู้ว่าเสียชีวิตไปมากน้อยเท่าไร
จู่ๆ ลำแสงกระบี่พลันพุ่งลงไปในทะเล จากนั้นบินขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะหายไปต่อหน้าทุกคน บินขึ้นไปบนท้องฟ้าที่อยู่สูงขึ้นไป
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ในส่วนลึกของใต้ทะเลมีเสียงร้อยโหยหวนที่ทุ้มต่ำและเจ็บปวดดังขึ้นมา
เงาดำมหึมาเงานั้นกำลังค่อยๆ สลายตัว
น้ำทะเลค่อยๆ ถูกย้อมเป็นสีแดง
ในเวลานี้หนานชวีได้หลบขึ้นไปบนท้องฟ้าที่อยู่สูงขึ้นไปแล้ว
ลำแสงกระบี่สายนั้นไล่ตามไป
สายตาจำนวนนับไปถ้วนมองตามไป
เพียงพริบตา ในท้องฟ้าก็มีร่องรอยจำนวนนับไม่ถ้วน
หนานชวีอยู่ข้างหน้า ลำแสงกระบี่อยู่ข้างหลัง
ความเร็วที่หนานชวีแสดงออกมาได้ก้าวข้ามขอบเขตที่เหล่าผู้บำเพ็ญพรตจะจินตนาการได้ไปแล้ว
แต่เขาก็ยังมิอาจสลัดกระบี่เล่มนี้ทิ้งได่
ร่องรอยเหล่านั้นดูจางลงทุกขณะ
นี่แสดงให้เห็นว่าหนานชวีและลำแสงกระบี่สายนั้นอยู่ห่างจากพื้นดินออกไปเรื่อยๆ
จนกระบี่ไม่สามารถมองเห็นได้อีก
แต่ไม่มีใครดึงสายตากลับมา ทุกคนยังคงแหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร ภายในท้องฟ้าพลันม
