่ด้านใน
ที่น่าแปลกก็คือเนื้อเหล่านั้นเป็นสีเทา มองดูคล้ายศพแห้งๆ
“ไม่มีสภาวะ ถึงจะเป็นความจริง”
หนานชวีมองดูเขาพลางกล่าว “ปัญหาของเจ้านั้นอยู่ที่ว่าเจ้าพยายามที่จะฝึกกระบี่ให้มีสภาวะ ในตอนที่สภาวะของเจ้าต่ำต้อย กระบี่นี้ก็ไม่มีอะไรพิเศษ”
เมื่อพูดจบ สายคาดเอวของจิ๋งจิ่วก็หลุดร่วงลงมาชิ้นหนึ่ง
จากนั้นเส้นผมของเขาก็หลุดร่วงลงมาส่วนหนึ่ง
จากนั้นติ่งหูส่วนหนึ่งของเขาก็หลุดร่วงตกลงมา
แมวขาวมองดูหยดเลือดที่อยู่บนหูของเขา รู้สึกตกตะลึงจนไม่อาจกล่าวออกมาเป็นคำพูดได้ ในใจครุ่นคิดว่าเจ้าได้รับบาดเจ็บหรือนี่?
หนานชวีมองดูเขา ยิ้มเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “ถ้าไม่ปล่อยมือก็ตาย เจ้ากลัวหรือไม่?”
เสียงกระบี่ยังคงดังต่อเนื่องอยู่ในฟ้าดิน ฟังดูค่อนข้างบิดเบี้ยว คล้ายเสียงพึมพำ
ลำแสงกระบี่ยังคงโปรยปลิวไม่หยุด ตัดขาดทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้า
จิ่งจิ่วเคยกล่าวกับหลิ่วสือซุ่ยตอนที่อยู่ในหมู่บ้านว่าสิ่งที่ตนเองถนัดที่สุดก็คือการตัด
ในที่สุดวันนี้เขาก็ได้พบอีกคนหนึ่งที่ถนัดเรื่องการตัดเช่นเดียวกับตนแล้ว
เพียงแต่คนหนึ่งใช้คนเป็นกระบี่ อีกคนหนึ่งใช้กระบี่เป็นคน
ก็เหมือนอย่างที่หนานชวีว่ามา สภาวะของเขายังต่ำต้อย หาก
