ที่อาจารย์สอนเมื่อหลายวันก่อน?”
กู้ชิงกล่าวว่า “ถูกต้อง นักพรตไท่ผิงคือเหตุผลที่ดีที่สุด”
จิ่งเหยายิ่งไม่เข้าใจ กล่าวว่า “เพราะเหตุใดขอรับ?”
กู้ชิงกล่าวว่า “เพราะเขาเป็นศัตรูของแผ่นดินเฉาเทียน ซีไห่กล้ารับเขาเอาไว้ ย่อมต้องทำให้ใต้หล้าโกรธแค้น”
ศัตรูของคนทั้งโลก ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกันได้ ไม่เป็นเจ้าก็ข้าที่ต้องตาย ต่อให้เป็นชิงซานก็ต้องเคารพและปฏิบัติตามหลักเหตุผลนี้
จิ่งเหยาตกตะลึงจนพูดไม่ออก ดวงตาเบิ่งโตเสียยิ่งกว่าไข่นกจูเชวี่ยใบนั้น กล่าวถามเสียงสั่นเครือว่า “นักพรตเก็บตัวอยู่ที่ชิงซานมาโดยตลอดไม่ใช่หรือขอรับ?”
กู้ชิงนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “ตอนนี้ดูเหมือนการเก็บตัวที่ว่า น่าจะเป็นการถูกขังอยู่ในคุกกระบี่”
เขาเองก็เพิ่งจะล่วงรู้ความลับเหล่านี้ได้ไม่นาน แต่เขายังคงไม่รู้ว่าในตอนนั้นนักพรตไท่ผิงได้ทำเรื่องราวอะไรเอาไว้บ้าง
？
จิ่งเหยาไม่เข้าใจแม้แต่น้อย ในใจครุ่นคิดว่าสำนักชิงซานคือผู้นำแห่งฝ่ายธรรมะ นักพรตไท่ผิงเป็นเจ้าสำนักรุ่นก่อน ทำไมถึงได้กลายเป็นศัตรูของทั้งแผ่นดินเฉาเทียนไปได้
เขายิ่งไม่เข้าใจว่าถ้าหากการที่นักพรตไท่ผิงเก็บตัวก็คือการถูกขังอยู่ในคุกกระบี่ อย่างนั้นเจ้าสำนักและท่าน
