สายฟ้าก่อนหน้านี้….
“เป็นกระบี่ที่ร้ายกาจมาก.…”
ผู้อาวุโสของสำนักเป่ยซีผู้นั้นรู้สึกกริ่งเกรงและหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง เขากล่าวพึมพำว่า “นี่มันกระบี่อะไร? หรือว่านักพรตหลิ่วฉือเป็นคนลงมือเอง?”
ผู้บำเพ็ญพรตจำนวนมากก็กำลังคาดเดาเช่นเดียวกัน ในใจคิดว่ายอดฝีมือของสำนักกระบี่ซีไห่ผู้นั้นถืออาวุธวิเศษเอาไว้ แต่ก็ยังถูกหนึ่งกระบี่สะบั้นใส่จนตกลงไปในทะเล หากคนที ลงมือมิใช่นักพรตหลิ่วฉือ เช่นนั้นก็น่าจะเป็นท่านหยวนฉีจิง
“นี่ึืคือกระบี่น้ำขึ้น เพลงกระบี่ที่ใช้คือเพลงกระบี่แปดทิศ”
สีหน้าของเหอเว่ยค่อนข้างดูแย่ เขากล่าวว่า “คนที่ลงมือคือเฉิงโหยวเทียน”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ เสียงพูดคุยถกเถียงพลันหายไปในพริบตา เหล่าผู้บำเพ็ญพรตต่างรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก
เฉิงโหยวเทียนคือเจ้าแห่งยอดเขาปี้หูของชิงซาน เพิ่งจะกลายเป็นยอดฝีมือขั้นแหวกทะเลได้เพียงไม่กี่ปี เป็นเจ้าแห่งยอดเขาที่อ่อนแอที่สุดของสำนักชิงซาน
แต่แน่นอนว่านี่ยังไม่ได้นับรวมเจ้าล่าเยวี่ยเข้าไปด้วย
แต่เจ้าแห่งยอดเขาที่อ่อนแอที่สุดผู้นี้กลับสะบั้นกระบี่ลงมาราวสายฟ้า สังหารฉีม่อสูในพริบตา!
ความจริงส
