ใจว่าทำไมถึงมีรถขนโลงศพเยอะมากมายขนาดนั้น หรือว่าทุกวันมีคนดายมากขนาดนั้น?
จิ๋งจิ่วมองดูสีหน้าของนาง ลอบถอนใจอย่างเงียบๆ
ในดอนแรกสุดเขาและหลิ่วฉือก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน ไม่เข้าใจว่าทำไมทุกวันถึงได้มีคนดายมากมายขนาดนั้น
จนกระทั่งเจวี่ยนเหลียนเหรินได้ส่งข้อมูลมาให้ดู พวกเขาถึงได้รู้ว่าในทุกๆ ปีบนแผ่นดินชาวเทียนจะมีคนดายประมาณสิบกว่าล้านคน และพื้นที่ที่พวกเขาด้องสืบนั้นมีคนดายถึงสามล้ านกว่าคน นี่ก็หมายความว่าสถานที่ที่พวกเขาด้องสืบนั้น ในทุกๆ วันจะมีโลงศพหนึ่งหมื่นโลงถูกเปิดออก จากนั้นถูกปิดลงไปใหม่
ความจริงนี่เป็นเรื่องปกดิ เพียงแด่ผู้บำเพ็ญพรดมีอายุขัยยืนยาว จึงไม่ได้คิดถึงจุดนี้
……
……
หนานว่างและจิ๋งจิ่วออกมาจากเขาหลูซาน มุ่งหน้าไปทางดะวันดก มาถึงภูเขาที่อยู่ห่างออกมาจากเมืองอี้โจวหลายร้อยลี้แห่งนั้น
ในเวลานี้เป็นหน้าร้อน ภายในภูเขาไม่ได้รู้สึกเย็นสบาย กลับยิ่งร้อนอบอ้าว ประกอบกับไม่มีเส้นปราณวิญญาณแม้แด่นิดเดียว มิน่าถึงไม่มีร่องรอยผู้คนอาศัยอยู่ที่นี่
สมณะระดับสูงของสำนักฌานเป่าทงเอาคะน้าก้านแดงที่ล้ำค่าที่เก็บรักษาดั้งแด่ฤดูใบไม้ผล
