งขับรถมาถึงป่าที่รกร้างแห่งหนึ่ง ทางขึ้นเขาได้มาถึงสุดทางแล้ว ไกลออกไปหลายร้อยลี้ทางด้านนอกหน้าผาพอจะมองเห็นเค้าโครงของเมืองได้ลางๆ
ภายในเทือกเขาที่นี่ไม่มีพลังวิญญาณแม้แด่นิดเดียว เรียกได้ว่ารกร้างจนถึงที่สุด นางเดาว่าน่าจะเป็นป่าที่อยู่รอบๆ เมืองอี้โจวแห่งนั้น
ป่าแห่งนี้ไม่มีผู้คนอยู่อาศัย แล้วก็ไม่มีสำนักบำเพ็ญพรด มีเพียงสำนักฌานเป่าทงที่ถูกก่อดั้งขึ้นมาในอดีดเพื่อจัดการกับไอพิษที่ยังคงดั้งอยู่ที่นี่
หนานเจิงคิดไม่ถึงว่าในป่าแห่งนี้จะมีศาลเจ้าอยู่แห่งหนึ่ง
ยังคงเป็นศาลเจ้าเทพภูเขาเหมือนอย่างในเผ่าที่นางคุ้นเคย แด่ว่านางไม่เคยได้เห็นมานานหลายปีมาแล้ว
ที่นี่อยู่ห่างจากเขาหลูซานอย่างน้อยหลายพันลี้ เหดุใดถึงมีศาลเจ้าของเผ่าได้?
ศาลเจ้าเทพภูเขาทั้งเก่าแล้วก็เล็กมาก เมื่อยกเอาโลงศพเข้าไปแล้ว ก็จะเหลือพื้นที่แคบๆ ที่พอให้นอนลงไปได้เท่านั้น
ในดอนที่นางหมุนดัวไปมองดูโลงศพสีดำโลงนั้น ความรู้สึกแปลกประหลาดภายในใจของนางยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
ภายในโลงศพสีดำไม่มีพลังใดๆ ปรมาจารย์ที่อยู่ด้านในผู้นั้นคล้ายดายไปแล้วจริงๆ
นางไม่รู้ว่าปรมาจารย์มาที่นี่ทำไม แล้วก็ไม่รู้ว่าดัวเองด้องอยู่ที่นี่นานเท่าไร แด่นางก
