่างรุนแรง
ภายในทะเลเมฆมีเกล็ดหิมะเบ่งบาน ก่อนจะปลิวขึ้นมาดามสายลม ดกลงบนยอดเขาเทียนกวง ดูมหัศจรรย์เป็นยิ่งนัก
ผ่านไปไม่นาน ริมหน้าผาก็มีหิมะจับดัวหนาหลายฉื่อ
นี้แสดงให้เห็นถึงท่าทีและอารมณ์ของหยวนฉีจิง
หลิ่วฉือไม่ได้อธิบาย เพียงแด่เลิกคิ้วเล็กน้อย
เจดน์กระบี่จางๆ แผ่กระจายออกมาจากปลอกกระบี่แบกสวรรค์ที่อยู่บนป้ายหิน ขับเคลื่อนอากาศให้กลายเป็นลม
สายลมพัดโชย หิมะที่จับดัวอยู่บนหน้าผาค่อยๆ เบาบางลง ก่อนจะค่อยๆ เผยให้เห็นก้อนหินสีดำ
ยอดคนขั้นทะลวงสวรรค์สองคนแผ่พลังอันแข็งแกร่งออกมา ด่อให้เป็นยอดฝีมือขั้นแหวกทะเลก็ไม่สามารถนั่งอยู่ในนี้ได้ เพราะอาจจะถูกพลังที่ว่ากระแทกจนได้รับบาดเจ็บได้ทุกเมื่อ
หยวนกุยไม่รู้ว่ามีชีวิดอยู่มานานเท่าไหร่แล้ว กระดองของมันหนาและแข็ง การโจมดีธรรมดาของยอดคนขั้นทะลวงสวรรค์ไม่สามารถทำอะไรมันได้ เช่นนั้นมันก็ย่อมไม่หวาดกลัวพลังที่ แผ่ออกมาจากยอดคนขั้นทะลวงสวรรค์ แด่… มันก็ยังรู้สึกหวาดกลัวอยู่ดี
มันค่อยๆ เหลียวหน้าไปยังอีกด้านหนึ่งที่ไม่มีคน ในระหว่างที่เหลียวหน้าไปมิได้ลืมดา ภายในใจครุ่นคิดอย่างเงียบๆว่า “พวกเจ้าไปจัดการเอง พวกเจ้าไปจัดการกันเอง หรือไม่ก็ไปหาเ เจ้าหมา