นักพรตไท่ผิงและนักพรตจิ่งหยางเป็นคนเขียน
พวกเขาร่วมมือกันครั้งแรกก็สามารถสยบยอดฝีมือของยอดเขาต่างๆ ได้ ทำให้ระบบที่สืบทอดต่อๆ กันมาของชิงซานดำเนินต่อไปได้
พวกเขาร่วมมือกันครั้งที่สองก็ทำลายวิหารหลักของสำนักเสวียนอิน บีบให้คนอย่างปรมาจารย์สำนักเสวียนอินต้องหลบหนีลงไปอยู่ใต้ดิน
สำนักชิงซานกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกแห่งการบำเพ็ญพรต ไม่มีผู้ใดกล้ามาท้าทายพวกเขา
หลังผ่านไปหกร้อยปี พวกเขาไม่อาจเทียบกับเมื่อก่อนได้อีก แต่ยังคงไม่จำเป็นต้องร่วมมือกัน อาศัยเพียงใจแห่งเต๋ามุ่งไปทางเดียวกันก็สามารถทำให้สำนักจงโจวเสียหายมากมายขนาดนั้น ได้
ถ้าหากครั้งนี้พวกเขาร่วมมือกัน มันจะทำให้เกิดเรื่องราวอย่างไรขึ้นบนประวัติศาสตร์ของแผ่นดินเฉาเทียน?
หลิ่วฉือกล่าวว่า “เขาก็เขียนจดหมายให้ข้าฉบับหนึ่งเหมือนกัน”
จิ๋งจิ่วมองดูเขา ไม่ได้พูดอะไร
“จดหมายฉบับนั้นส่งมาถึงศาลาหนานซง ต่อให้ข้าไม่พูด ยอดเขาซั่งเต๋อก็รู้อยู่ดี”
หลิ่วฉือกล่าวว่า “บางทีอาจจะแค่ถือโอกาสส่งมาด้วยเท่านั้น แต่ก็ถือเป็นวิธีการยั่วยุที่ดีอย่างมาก”
ทันทีที่พูดจบ ก็มีพายุหิมะตกลงมา
ทะเลเมฆเกิดคลื่น กระบี่สามฉื่อแหวกอากาศพุ่งเข้ามาตรงด้านหน้าหน้าผาของยอด
