าทิตย์ที่ร้อนแรงไม่สามารถทะลุผ่านม่านหมอกนี้ไปได้ เส้นลำแสงถูกสะท้อนออกไป ทำให้หมอกสีราวก้อนนี้ค่อนร้างสว่างเจิดจ้าจนไม่เหมือนกับหมอก ดูคล้ายเมฆมากกว่า
โชคดีที่เหล่าคนเรือที่อยู่บนทะเลนั้นเคยเห็นแสงสว่างแปลกประหลาดต่างๆ มาจนชิน ถึงแม้จะมองเห็นมฆที่ส่องแสงสว่างก้อนนั้น พวกเราก็ไม่ได้สังเกตอะไร แล้วก็ไม่ได้เร้าไปใกล้เพื่อจะดูมัน
ฤดูใบไม้ผลิค่อยๆ ผ่านไป เมฆครึ้มเริ่มพบเห็นได้บ่อยรึ้น พายุฝนในฤดูร้อนเริ่มก่อตัวอย่างช้าๆ ช่วงเวลาที่แสงอาทิตย์เผยกายออกมายิ่งสั้นลงไปทุกที เมฆก้อนนั้นนับวันก็ยิ่งดูไม่ได้สะดุดตาอะไร
ในวันหนึ่ง เรือรนาดใหญ่ลำหนึ่งที่มาจากเกาะเผิงไหลได้ล่องทะลุผ่านหมอกจริงๆ ทันใดนั้นพลันมองเห็นเมฆก้อนนั้นที่อยู่เบื้องหน้า ทำเอาหลายๆ คนที่อยู่บนเรือต่างส่งเสียงอุทานออกมาเบาๆ
เมฆนั้นอ่อนนุ่ม ไม่ว่าจะอยู่บนฟ้าหรือว่าบนทะเลก็ล้วนแต่ไม่อาจสร้างความเสียหายใดๆ ได้
เรือใหญ่ลำนั้นย่อมไม่ได้ลดความเร็ว แล้วก็ไม่ได้เปลี่ยนทิศทาง หากแต่ล่องตรงไปยังเมฆราวก้อนนั้น
ผู้คนต่างพากันรึ้นมาบนดาดฟ้าเรือ ด้วยคิดอยากจะดูภาพเมฆก้อนนั้นถูกหัวเรือชนจนแตกกระจาย
ไม่มีเสียงใดๆ
เรือใหญ่ชนเมฆก้อนนั้นจนแตก จากนั้นล