เขาก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองจะมาที่นี่
จิ๋งจิ่วรู้สึกแปลกๆ
ตอนที่เจรจากับปู้ชิวเซียวเมื่อตอนกลางวัน เขาก็มีความรู้สึกคล้ายๆ กันนี้เกิดขึ้น
หรือว่าในร่างกายตนเองจะถูกใครทิ้งอะไรบางอย่างที่ใช้ติดตามร่องรอยได้เอาไว้?
เขาครุ่นคิดถึงประสบการณ์ในชีวิตที่แล้วอย่างละเอียด พลางตรวจสอบดูในจุดที่ละเอียดที่สุดในร่างกาย พบว่าไม่มีป ปัญหาใดๆ แล้วก็ไม่มีสิ่งแปลกปลอมใดๆ
ตอนที่สู้กับเทียนจิ้นเหรินในตอนนั้น จริงอยู่ที่กระแสจิตของอีกฝ่ายเคยเข้ามาในร่างกายของเขา แต่ตอนนี้มันก็ มิได้มีหลงเหลืออยู่แล้ว
ร่างกายของเขายังคงสะอาดและบริสุทธิ์อยู่ เพียงแต่ตรงส่วนเอวและในกระดูกสันหลังยังมีไหมฟ้าอยู่เล็กน้อย
ในขณะที่กำลังครุ่นคิดอย่างเงียบๆ เวลาหนึ่งคืนก็ผ่านไป
แสงสว่างยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา เขาลุกขึ้นยืนเตรียมจากไป แต่กลับพบว่าบนพื้นตรงจุดที่หมิงซือหายตัว ไปมีตัวหนังสืออยู่แถวหนึ่ง
“ทางใต้มีเมฆลอยมาก้อนหนึ่ง”
เมื่อเห็นประโยคนี้ ร่างกายของเขาก็แข็งทื่อขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ หมุนตัวมองไปทางทิศใต้ด้านนอกหน้าต่าง
ในท้องฟ้าทางใต้มีเมฆจำนวนนับไม่ถ้วน แล้วเมฆก้อนไหนถึงเป็นก้อนที่ต้องตายก้อนนั้น?
