ไฟก็สามารถทำได้ประณีตเป็นอย่างมากเช่นเดียวกัน
จิ๋งจิ่วเดินเข้าไปในห้องส่วนตัว สายตามองทะลุไอน้ำไปบนใบหน้าของกู้ชิง พลางกล่าวอย่างพึงพอใจว่า “หลายปีนี้ล ลำบากเจ้าแล้ว คืนนี้ดื่มสุราเสียหน่อยเถอะ”
กู้ชิงตกตะลึง ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร
จากนั้นเขามองหลิ่วสือซุ่ย ในใจครุ่นคิดว่าเจ้านี่ชอบทำให้เป็นห่วงอยู่เรื่อย จึงกล่าวว่า “เจ้าต้องเตรียมตัวไปปร ระลองวิถีพรต อย่าดื่มแล้วกัน”
หลิ่วสือซุ่ยรับคำอย่างว่านอนสอนง่าย
จัวหรูซุ่ยยิ้มๆ พลางกล่าวว่า “ล้วนแต่เป็นผู้บำเพ็ญพรตกันทั้งนั้น ดื่มสุราก็สามารถขับออกมาได้ทุกเมื่อ ไม่เป ป็นไรๆ”
จิ๋งจิ่วมองดูเขา ในใจครุ่นคิดว่าเจ้าไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับยอดเขาเสินม่อเลย แล้วมานั่งกินข้าวด้วยกันทำไม?
………………………………………………………..
[1]ไยต้องแปดเปื้อน (何必沾染) สามารถย่อได้เป็น 何沾 ซึ่งออกเสียงพ้องกันชื่อของเหอจาน (何霑)
