ือเปล่า?
……
……
บนถนนที่อยู่ไม่ไกลจากเรือนอัครมหาเสนาบดีมีร้านอัญมณีอยู่แห่งหนึ่ง
ร้านอัญมณีแห่งนี้เป็นของตระกูลกู้
ตระกูลกู้เป็นตระกูลใหญ่อยู่ในแผ่นดินทางใต้ หลังพยายามมาเป็นเวลาหลายสิบปี โดยมีเรือนลู่กั๋วกงและตระกูลเจ้าคอยให้ความช่วยเหลือ ในที่สุดพวกเขาก็ปักหลักอยู่ในเมืองเจาเกอได้
ภายในห้องที่ลับที่สุด เจ้าของร้านอัญมณีซึ่งเป็นคนของตระกูลกู้มองไปทางหญิงสาววัยกลางคนที่อุ้มเด็กคนหนึ่งเอาไว้ในอ้อมอก นางมีใบหน้าขาวซีดแต่ยังดูงดงามอยู่ จากนั้นเจ้าของร้านอัญมณีกล่าวว่า “ไม่ต้องกังวล แค่ทำตามที่พวกเราได้คุยกันเอาไว้ก่อนหน้านี้ จากนั้นพวกข้าจะพาเจ้าออกไปจากเมืองเจาเกอ ให้เจ้าได้แต่งงานกับคนดี แล้วก็ยังเตรียมเงินเอาไว้ให้เจ้าด้วย”
หญิงสาวผู้นี้เคยเป็นสาวคณิกาที่มีชื่อเสียงที่สุดในหอนางโลมของเมืองเจาเกอ เมื่อหลายปีก่อนถูกบุตรชายของจานกั๋วกงแอบไถ่ตัวออกมา ก่อนจะให้นางพักอาศัยอยู่ที่เรือนอีกแห่งและให้กำเนิดลูกสาวออกมาคนหนึ่ง เมื่อปีที่แล้วเรือนจานกั๋วกงต้องการ เกี่ยวดองกับเรือนอัครมหาเสนาบดี พวกเขาย่อมต้องการเก็บกวาดเรื่องนี้ให้สะอาดสะอ้าน เพียงแต่ใครจะไปคิดถึงว่านางจะยังไม่ตาย อีกทั้งยังถูกตระกูลกู้
