้คน
ปู้ชิวเซียวยืนอยู่ริมทะเลสาบ มองดูเงาต้นหยางและต้นหลิวที่สะท้อนอยู่ในน้ำ เงาชุดสีน้ำเงินตกกระทบลงไปในน้ำราวท้องฟ้า
ลักษณะท่าทางของเจ้าแห่งเรือนอี้เหมาผู้นี้ไม่ธรรมดา ให้ความรู้สึกลึกล้ำจนยากประมาณได้
จิ๋งจิ่วเดินลงมาจากสะพาน กล่าวว่า “ข้าบอกเอาไว้ในจดหมายอย่างชัดเจนว่าท่านต้องหยุดงานแต่งงานครั้งนี้ก่อน จากนั้นพวกเราค่อยมาคุยเรื่องอื่น”
ปู้ชิวเซียวกล่าวว่า “ข้าได้ให้ซีอี้อวิ๋นไปแล้ว แต่เจ้าควรจะรู้เอาไว้ว่างานแต่งงานสามารถหยุดได้ แต่มันก็สามารถเริ่มใหม่ได้ทุกเมื่อเช่นกัน ต่อให้ลูกชายของจานกั๋วกงแต่งไม่สำเร็จ ในเมืองเจาเกอก็ยังมีคนอีกมากมายที่สามารถแต่งได้ ดังนั้นข้าหวังว่าการสนทนาหลังจากนี้ มันจะควรค่าแก่การที่้ข้าเดินทางมาที่นี่”
จิ๋งจิ่วไม่ได้กล่าวกระไร หากแต่เดินตรงไปยังอารามแม่ชีหลังเก่าที่อยู่ในป่าหลังนั้น
………………………………………………………
