เมื่อเห็นลู่กั๋วกงพาคนกรูเข้ามา เหล่าแขกภายในงานก็ตกใจ ในใจคิดว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น?
มีบางคนคิดขึ้นมาได้ว่าครอบครัวของลู่กั๋วกงและครอบครัวของอัครมหาเสนาบดีเฉินเกี่ยวดองเป็นญาติกัน อีกทั้งยังอาศัยอยู่ใกล้กัน แต่วันนี้กลับไม่ได้รับเชิญจากอัครมหาเสนาบดีเฉินให้มาร่วมงาน หรือว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นระหว่างทั้งสองเรือน? สายตาจำนวนมากต่างมองไปยังตัวลูกสาวของลู่หมิงทันที
ลู่หมิงเดินเข้าไปหาพ่อของตัวเองอย่างรวดเร็ว แสร้งทำเป็นกล่าวอย่างตกใจว่า “ท่านพ่อ ท่านสุขภาพไม่ค่อยดีไม่ใช่หรือ? ทำไมจู่ๆ ถึงมาที่นี่ล่ะขอรับ?”
แต่อาการตกใจของฮูหยินของเขากลับเป็นเรื่องจริง นางกล่าวเสียงสั่นเครือว่า “ท่านพ่อ นี่ท่าน….นี่ท่าน….”
ลู่กั๋วกงโบกมือเพื่อบอกให้ลู่หมิงถอยไป วันนี้ไม่จำเป็นต้องแสร้งเล่นละครเหล่านี้ จากนั้นยิ้มให้กับลูกสะใภ้อย่างอ่อนโยนพลางกล่าวว่า “ไม่เป็นไร แค่มาคุยเรื่องวันเก่าๆ กับพ่อของเจ้าเท่านั้น”
เมื่อกล่าวจบประโยคนี้ เขาก็เดินเข้าไปยังสวนที่อยู่ด้านหน้า
เหล่าแขกภายในงานรีบเปิดทาง ต่างคนต่างพากันโค้งคำนับคารวะ ไม่กล้าชักช้าแม้แต่น้อย
เมื่อก่อนลู่กั๋วกงทำตัวเรียบง่ายไม่โดดเด่น แต่ผ่านมานานหลายปีขนาดน
